Zamana Direnen Umutlar

Bir şans daha… Neden olmasın?

Hayata bir şans daha ver. Dünyaya, insanlara… Hâlâ bir umut var gibi, gökyüzüne bakınca. Vefasızlık, hoyratlık, kabalık, anlık zevkler, makam, mevki, para… Neleri aldı götürdü bizden, neleri tükettik kısa zamanda. TV’de haberlerin kesintisiz telkinleri miydi bizi bu noktaya getiren? Dizilerin çapraşık senaryolarını kendi tekdüze ama sakin dünyamıza değişmemiz mi? Para, mevki, yüksek makamlar mıydı kibrimize vesile olan? Neden değişiyoruz ve bu gidiş nereye, hiç sormuyoruz. Bu umutsuzluk ve mutsuz ruh hali benliğimizi esir alıyor. Kitlesel bir çöküşe doğru hızla ilerliyoruz. Depresyon ilaçları geçici bir unutkanlık sağlıyor, uyuşturuyor, daha çok dibe batıyoruz. Psikologların kapısında yatıyoruz derdimizi dinlesinler diye. Ne tuhaf… Bir saat bile olsa bizi dinleyen biri için ne paralar döküyoruz. Ne zaman unuttuk dertleşmeyi, dinlemeyi? Dinlemek ki büyük meziyetmiş. Kaldı ki derdini birine anlatmaya başlayınca bir bakıyorsun karşındaki daha dertli. Birden kendini onun derdini dinleyip teselli etmeye çalışırken buluyorsun değil mi?  Yalnız değilsin…

Susan konuşandan daha dertlidir derler. Sevdiğim bir söz var: “Sükutun da bir sesi var, onu duyacak yürek lazım.” O yürekler kaldı mı? Kalmış olsun, bir yerlerde sessizce bekliyor olsun o yürekler. Olmadığını düşünmek yaşanacak bir dünya kalmadı demektir. Hayır inanma. İyiler var, hep oldu yine olacak. Ama sessiz ama çığlık çığlığa. Ama durgun ama hırçın bir fırtına. Telkinlere inanma. Yeise kapılma. Yaradan öyle buyuruyor kuluna. “Umutsuzluk şeytandandır.” Şeytanlaşmış insanlar kendi cehennemlerine odun taşısın, ne acı yük. Sen bak kendine, doğru yaşa, gönlüne iyiliği koy hep öyle kal. Saf mı dediler, sevin. Enayi ol bu yolda. Bu zamanda enayi olmak şereftir ne ala, bunca kurnazın, hasedin arasında.

Hala umut var evet. Hep olacak. Direneceğiz. Biz ki sonsuz bir hayata talibiz. Yatırımımız bu yalan dünyaya değil, sonsuzluğa… Sonsuzluk Allah’a ait, her zerre onun. Gün ola devran döne, herkes yüzünü Rabb’e çevire. O gün, evet o gün… Kışlar bahara, geceler gündüze. Sonsuz amin…