Yaramız Var Bu Çağda
- Derya Özer
- 18 Eki 2020 - 16:03
- 1 dk okuma süresi
- -
- 4
Yaramız var bu çağda.
Ne çok inleyişlerimizin, ne çok direnişlerimizin
Ayak sesleri var bu yollarda.
Nice sesler yükseldi insanlıktan.
Görmezden gelinen,
Nice çığlıklar susturuldu.
Kapatılan kapılar ardında.
Gün geçti kadınlar ölmeye devam ediyor,
Gün geçiyor çocuklar ölüyor.
Hangi pencere çiçek açtıracak önümüzdeki bahara?
Hangi ev cennet olacak bir kucağa?
Ne Meryemler ne Fâtımalar,
Ne Aişeler kaldı bu çağda...
Ne Mus'ablar ne Yusuflar ne Aliler.
Hüzün sararken bir annenin feryatları,
Yavrusu nefes rıhtımında boğuluyor,
"Anne, ölme!" diye yükseliyor nidaları.
Yapma Ahmed'im, yapma Mehmed'im,
Hani cennetti ayaklarım altında benim.
Hani karıncayı bile incitmeyen yüreğin,
Mazluma merhem olmaktı yaran,
Zalime yandaş oldun, bizlere düşman.
Kadın hakları mıydı, evrensel haklar mıydı?
Sözde hakkımızı savunan,
İslamdı; kadını, çocuğu baş üstünde, yürek çemberinde tutan.
Ve bir ses Veda Hutbesi'nden dağladı arşı,
"Kadınlar size Allah'ın emanetidir" çağrısı.
Kadın olmaktı bu çağın yarası,
En çok bu yolda, en çok bu çağda...
Etiketler
Yazar Hakkında
Derya Özer
Bir şeyler konuşulmalı, bir şeyler yazılmalı ama o şeylere asla susmamalı insan.. Suskunluğumuz kabullenişlerimiz olur yoksa, bizler direnelim, direnelim kalemlerimizle...
Yorumlar