Yalnızlık İçinde Kayboluyorum

Yalnızlık içinde kayboluyorum,

Yoruldu ayaklarım,

Her adımda çürüyorum,

Çözülüyor bileklerim,

Her yeni gün biraz daha kuruyorum.

Bir mevsimi daha kaldıracak gücüm yok

Ömrün sonbaharı yapraklarımı döküyorum

Çorak bir arazideyim, yalnız başıma

Yerden aldım taşları

Çalıyorum bir bir başıma

Pişmanlık için çok geç

Günahların içinden günah seç

İsyanını vurma gecelere

Dediğim gibi

Pişmanlık için çok geç

Kabuslarım henüz erken

Boynumdan ardıma akan ter

Kurudu göz pınarlarım

Gitti gözümden fer

Sandığım dostlarım

Önüme ördüler buzları

O buzları eritecek tek şey

Gözyaşımın tuzları.

Dünyadaki tek varlığı yazdığı şiirler olan bir zenginim