Vur Mehmet'im!

Öyle bir vur ki, bu zulmün hesabını ağır ödesinler,

Kalkamasınlar ayağa.

“Hasta adam iyileşti” diyerek git üzerlerine,

Damarlarında gezen ihanetin bedelini canlarıyla ödesinler.

Bir kukla gibi oynarken dağlarda, bayırlarda, ovalarda

İplerini kes ki yem olsunlar leş yiyen kargalara.

“Geliyoruz” diye haber sal barış güvercinleriyle,

Zeytin dalı uzatarak imzanı at zalimin boş hayallerine.

Domino taşları gibi sıralansın leşleri, destan yazılan dağlara.

Kurtların ulumasından rahatsız olan varsa, tıkasın kulaklarını,

Biz dinleriz bu zafer çığlıklarını!

Başka topraklara göz dikenlerin, bir gece ansızın sarılıverir etrafları,

Asıl endişeyi o zaman duysun Bizans’ın torunları.

Asırlardır mazluma zulüm, endişe dağıtanlara

Artık “dur” demek haktır Fatih’in torununa!

“Öldürülmem Şahadettir” diyerek ilerleyen Mehmetçiğimin bakışları

Eritir dağı, taşı,

Bir bir yere düşer zalimin kanlı paçavrası!

Vav gibi kıvranırken top, tüfek karşısında

Elif gibi durur Mehmet’im, bataklıktaki zalimin karşısında.

Şimdi sus ve dinle şu sükûneti,

Ardından gelecek Mehmet’imin zaferi.

Muştuladım dünyanın dört bir yanına:

Hak geldi batıl zail oldu,

Karanlığın ardından güneş doğdu.

Gayrı düşmesin mazlumun gözyaşı toprağa,

Acımadan vur Mehmet’im batıl’a!..

Ne güzel bir eylemdir yazmak...

Rümeysa AkmanX