Şiir

Vakitsizlik

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 0
Vakitsizlik

En çok yürek sızdırıyor sessiz sözcükleri.

Dağa, taşa, denize, buluta en çok da yağmura…

Sağanak yağmur, bir özlemin dili…

Yalnızca hassas yüreklerin mana bulduğu bir dil.

Gizli bir çırpınış saklı bileklerimizde.

Bir türlü yetişemeyen sessiz çığlıklarımız var;

Kırgınlıklara, acılara, pişmanlıklara…

Eski bir çaydanlıkta, sobanın üzerinde merhamet demleyelim.

Kim aldı ki bizden insanlığımızı?

Uzun ve zor bir gecede uyuyup bambaşka bir gün buldum.

Çoğalıyor vakitsizlikler can yakarak.

Ellerimi uzatmak istiyorum, vakitsizlik ayan oluyor.

Zaman da bir dertmiş, hatta hasmım…

Bir iflah olmaz yara bu,

Bir anda can bulmuş asi duygulardan işte.

Yokluğunda tüm yeryüzü üşüsün.

Biz hep birbirimizi boğduk, unuttuk.

Kaçırdık gözlerimizi ve tabi ki zamanı…

Etiketler
Merhamet zaman Sevgi İnsanlık Acı unutmak suskunluk pişmanlık

Yazar Hakkında

Yorumlar

  • 0 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap