Şiir

Uzat Salıncağını

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 2
Uzat Salıncağını

Yalnızlığı bilir misin ey ağaç?
Hani salmışsın ya saçlarını göğe
Tekellüm eder misin gökyüzüyle? 
Yoksa ihtişamında yalnızlığın 
Dilsiz misin sen de?


Yorgunum,
Gölgende bi kuytu aç şu halsize.
Terk mi etti seni de kuşlar
Benden çaldılar gönlümü 
Cisimsiz diyarlara uçurdular.
Sevdamın camlarına konup
Sıra sıra zikre durdular.


Rüzgârı sever misin ey ağaç?
Hani okşar ya içini inceden inceye
Onunla dertleşir misin sen de?
Yoksa döküp yapraklarını
Ağlar mısın sessizce?


Ümidi bilir misin ey ağaç? 
Hani rengarenk çiçeklerle
Gülersin ya  kelebeklere.
Sonbaharda kalırken çırılçıplak


Özler misin baharı sen de?
Uzanırken gecenin koyu hüznüne
Rengini mora çalmış,
Dallarında yükü ömrünün.
Ve ben mecalsiz iklimlerinde hasretin
Nice hazan birikti gözlerimde.
Uzat salıncağını, belki ulaşırız gökyüzüne.

Etiketler
salıncak gökyüzü ağaç Yalnızlık Tefekkür Hüzün Hazan dertleşme ümit

Yazar Hakkında

Mâ-i Nur

Her kul gibi dertli, her kul gibi âciz. Sermayem gitmek, sermayem yokluk.

Yorumlar

  • 2 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap