Umut
- Ömer Dilbaz
- 15 Kas 2020 - 13:21
- 1 dk okuma süresi
- -
- 18
Umut,
Belki de çimenlerin arasında saklanmış gelinciktir.
Çıkmaya korkuyordur, insanların vefasızlığından.
Belki de yetim bir çocuğun gülümsemesidir,
Utanıyordur gülmeye, insanların hayasızlığından.
Umut,
Belki de bir ressamın "şurada yaşayan mutlu bir çalı vardır" dediği yerdedir.
Küsüyordur çizmeye kalemi, gökyüzünde kuşların bile özgürce kanat çırpamamasından.
Belki de o çalılıklar da konaklayan kuşların kanatlarındadır.
Üzülüyordur uçmaya, mavi gökyüzünü siyaha boyayanlardan.
Umut,
Sahi neydi, kör birinin görüyormuş gibi davranması mı?
Yoksa elleri bile olmayan birinin, elleriyle seviyor gibi gözleriyle sevmesi miydi?
Neydi umut?
Müebbet almış birinin, özgürlüğünü beklemesi miydi?
Yoksa sevdiğinin mezar taşına gidip, onu görebileceğine inanmak mıydı?
Bunların hiçbirinin cevabı yok.
Tek şey var; umut etmek, olmayacak olsa bile
Umut etmek...
Etiketler
Yazar Hakkında
Ömer Dilbaz
Kalbine yolculuk eden bir seyyah oradakileri yazan Şair....
Yorumlar