Tık Tık Tık... Aç Kalbini Ramazan Geldi

Sana diyorum Ramazan geldi. Aç kalbini!

Yahu ne kalbi, orucun kalple ne ilgisi var mı diyorsun? Yoksa sen hala Ramazanı oruçtan, orucu aç kalmaktan ibaret mi sanıyorsun? Yoksa pastan kirden görünmeyen o kalbi açmaya mı çekiniyorsun?

Gel beni dinle, aç şu kalbini. Önce şöyle güzel bir temizle. Al eline istiğfar macununu, sil gözyaşlarınla tozdan, kirden arındır, korkma zaten Ramazanın nuru parlatır sendeki cevheri.

Aç hadi artık kalbini. Nasıl ki vahyin ilk muhatabı peygamberin kalbiydi, son muhatabı dahi insanın kalbidir. O nedenle her şeyden çok kalbini istiyor bu ay. Çünkü iman mahallidir kalp, beytullahtır, Kelam-ı kadimin hissedildiği yerdir, güzel ahlakın menşeidir.

Bin dört yüz sene önce nasıl ki bir kalbe inen ayetler önce cisme, cisimden aleme yayıldı bir bir… Ayet ayet değişti kainat, ayet ayet güzelleşti. Hani yanından geçerken tesirinden korktuklarından kulaklarını tıkayanların bir bir kalbinden girdi. Kendi evladına hiç düşünmeden kıyan, kölelerine işkence edip menfaatleri için yaşayan zalim adamları hamur gibi yoğurup yaktığı mumun hesabını dert edinen sahabelere çevirdi. “Benim ashabım gökteki yıldızlar gibidir, hangisine tutunursanız kurtuluşa erersiniz” methine nail olacak kadar değiştirdi dokunduğu kalbi.

Peki sen niye değişmeyesin? Sen neden rahmet yağmurunda temizlenmeyesin?

Şimdi vahyin ruhuna bırak kendini Kur’an ruha şifa; kalbe gıdadır. Kapıl Kur’an’ın rüzgarına, değiş, değiştir.

Bir bir dök kalbini. İçindeki Musa ve Firavunla yüzleş. Kötü hasletlerin kurusun susuzluktan. Güzel hasletlerini besle, yeşert bir bir. Kini, adaveti, hasedi, kıskançlığı, öfkeyi at bir kenara. Gıybetten sakın, kul hakkına girerim diye titre. Bir vücudun azaları olmak niyetiyle sarıl kardeşine, daha çok halden anla, daha çok sev, daha az konuş, zannı bırak, yalandan kaç!

Sana verileni “benimdir” diye temellük etme. Emanettir sana o mal mülk, gençlik, sıhhat… Hangisine sözün geçer elinden kayarken? Öyleyse senin değildir, emanete hıyanet etme.

Hakkını ver sana verilen her şeyin. Gözünü ilme pencere bil. Dilini tebliğe elçi, elini hayra anahtar yap; ayağını kanat. Gençliğini Allah yolunda harca. Kol kanat ger yetime, öksüze, zayıfa, çaresize. Malın yoksa canında mı yok? Karşılığında cennet vaat ediyor Rabbin istemez misin?

Gel al kalbini…

Furkan’ı aç! Kaç kez hatim yaptım diye saymayı bırak bu Ramazan, manasına odaklan; ne diyor, ne istiyor senden anla! Fikret!

Kalbin nurlandıkça anlayacaksın rahmeti, hissedeceksin cennetten gelen o sükûneti kendinde…

Gel, kalbinle gel.

Ramazanın kadrini bil de gel!

Bu Ramazan miladın olsun. Bu Ramazan her bir a’zan Kur’an’a doysun.