Susarak Konuşanlar
- Feyza Nur Özçelik
- 9 Eki 2016 - 11:13
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Zamanı parçalıyorum duvarlarımda! Kinleniyorum, öfkeleniyorum ve zorluyorum kendimi. Nefret nedir bilmiyorum. İçimin deli gibi coşmasına anlam veremeden yoruyorum kendimi, dizginlerimi elde tutmaya çalışırken!
Sükut nedir bilmiyorum. Dalgaların hışırtısı, rüzgarın kıpırtısı diyorum. Anlamlandırmaya çalışıyorum, Dünya’nın dönüş hızını, zamanı parçalıyorum uzaylarımda. Gezegenimi yoksaymadan kucaklıyorum diğerlerini sanki anne şefkati. Dayanamıyorum varlığa, yokluğaysa tahammülüm yok. Sevda, aşk, huzur sadece roman kokan kelimeler, sayısız tökezliyorum.
Dilim tutuluyor düşüncelerimde, içimin kekemesi buralarda bir yerde. Heceliyorum, söyletiyorum, çalıştırıyorum sözcüklere. Ben okuma yazma nedir bilmiyorum. Kitapları düşlerimde seyrediyorum, karakterlerin analizini gönlümde biçiyorum. Seçim benim ellerimde, asla koalisyona izin vermiyorum. Ne yaptığımı ben biliyorum.
Çağlayan şelalelere, saatin yelkovanına imreniyorum fısıldıyorum. Ben susuyorum. Konuşmadan, bakışmadan, mimik nedir bilmeden susuyorum! Haykırıyorum ve de Özlüyorum. Kızıyorum ama yok olmuyorum. Yaşıyorum. Çabalıyorum..
Yorumlar