Sona Giden Yolu Güllerle Donat - Bir Film İncelemesi "Vivarium"

Film hepimizin içerisinde bulunduğumuz ve her gün uyanıp uyuyarak bir gün daha katettiğimiz hayat döngüsünü konu ediniyor.

Konu olarak bu kadar sade bir içeriğinin olması sizleri sıkmasın çünkü filmin içeriğini enteresan kılan etkileyici ve gerçek dışı ögeler var.

Filmimizin kahramanları ev aramak için bir emlak dükkanına gidiyorlar ve olaylar buradan sonra başlıyor.

Emlakçı çiftimize bir ev gösteriyor buraya kadar her şey normal ancak evi gösteren adam çiftimizden habersizce ortadan kayboluyor. Çiftimiz adamın gitmesini fırsat bilerek beğenmedikleri bu evden biran önce çıkmak ve kurtulmak istiyorlar ancak ne yapsalar nafile geldikleri bu yerden bir türlü çıkamıyorlar.

İlk günler hala kurtulma ümitleri olan çiftimiz bir sabah kalktıklarında kapılarında kutunun içerisinde bir bebek ile karşılaşıyorlar.

Kutunun üzerinde aynen şöyle yazıyor;

"Bebeği büyütün buradan kurtulun "

Nasıl bir olayın içine düştüklerini anlamadan zaman geçmeye başlıyor.

Benim film hakkındaki değerlendirmem tam olarak burada başlıyor aslında. Film satır araları incelendiği zaman bizlere hayat hakkında çok fazla mesaj veren bir film.

Şimdi tek tek bu mesajları inceleyelim.

1. Öncelikle çiftimizin hiç istemeden terk edildikleri ve asla tekrar çıkamadıkları bu ev her birimizin hayatlarını temsil ediyor.Bizlerde dünyaya gelirken kendi isteğimiz olmadan geldik ancak bildiğimiz tek bir şey vardı ki o da bu dünyada istese de istemesek de yaşamamız gerektiği gerçeği.
2. Verilen çocuğu büyütmeleri ve hatta onun buradan kurtuluş yolları olduğunu söylüyorlar.Bizlerin hayatları da böyledir aslında. Bizler yaşlandığımız zaman çocuklarımızın bizlere bakmasını isteriz ancak bu yalnızca biz onları iyi eğitmiş. saygı ve sevgiyi yeterince vermişsek mümkün olur. Filmdeki çiftimizin de tek kurtuluş yolu bizleri gibi çocuklarını iyi eğitmektir
3. Filmde çifte verilen çocuk büyüdükçe ilginç bir özelliği ortaya çıkıyor. Çocuk anne ve baba olarak gördüğü çift ne yaparsa aynısını yapmakta ve onlar ne söylerse tekrarlamaktadır.Aslında gerçek hayatta da böyle değil midir? Çocuklarımız bizlerin birer yansıması değil midir?Biz ona nasıl davranırsak o da dönüp dolaşıp yine aynısını bize yansıtacaktır. Ne ekersen onu biçersin misali.
4. Çiftimiz film boyunca çocuğu büyütüp ve çıkmazdan kurtulmaya çalışıyorlar ve gözleri başka hiçbir şey görmez oluyor tek gayeleri çocuğu büyütüp bir an evvel sona ulaşmak oluyor.Burada eminim yine bizler aklınıza gelmişizdir biz de aynen böyle değil miyiz? Dünya da ilgilendiğimiz işten başka bir şey yokmuş gibi yaşayıp sadece ilgilendiğimiz olaya kafamızı verip hayatın diğer güzelliklerini görmezden gelmiyor muyuz?
5. Ve filmin sonuna geliyoruz çocuk büyümüştür ve artık çiftimiz dört gözle kurtulmayı beklemektedir ama o bekledikleri son bir türlü gelmemektedir. Bu zaman zarfında büyüyen ve yetişkin olan çocuk anne ve babasına eziyet uygulamaya, onları evden kovmaya ve üzmeye başlar. Çiftimiz işte burada anlarlar bu döngünün hayatın tamda kendisi olduğunu. Çocuklarını nasıl yetiştirdilerse o da onlara öyle davranmakta idi. İşte o söz "çocuğu büyütün ve kurtulun". ancak nasıl bir kurtuluş. Eğer çocuğa sevgi ve merhameti anlatsalardı çocuk büyüyüp anlar yaşlandığı zaman onlara merhamet gösterecekti ama onlar çocuğa merhametin ne olduğunu anlatmadığı için çocuk asla onlara merhamet göstermedi.
6. İlerleyen zamanda ilk önce çiftten erkek olan ölüyor ve kadın bu süreç içinde bu döngünün sonunun sadece ölüm ile sonuçlanabileceğini anlıyor ama artık her şey için çok geç.

ONLAR SADECE KURTULUŞA ODAKLANMIŞTI, SONA GİDEN YOLUN GÜZELLİKLERİNİ GÖRMEDEN...

İşte aynı bu filmdeki karakterler gibi bizlerde hayatlarımızı bazen sadece bir odak üzerine sabitleyip yaşıyoruz ki çevremizde olup bitenleri göremiyoruz.

Hayata bir kere geldiğimizin ve bu hayatı istesek de istemesek de yaşamamız gerektiğini unutuyoruz. Hayatımızın her anını güllerle donatıp kutlu sona mutlulukla ulaşmakta, sonu bekleyerek tüm günlerimizi olanca hızı ile yaşayıp sona ulaşmakta bizim elimizde...