Sen Şairsin

Kalemi elinde, şiiri yarım kalmış şaire…
Gitme dedim, gidersen yarım kalacak yazdığın şiir. Oysa sen şairsin, sen âşıksın, sen yanarsın. İçinde bir kıvılcımla alev alan cümleleri kağıda dökmezsen yakmaz mı seni?

Şimdi diyeceksin ki, “Aşka düşen yanar elbet.” Öyle ya, aşkın her hâli yanmaktır. Kor olup, düştüğün sevdaya körü körüne dalmaktır. Sen olmaktan çıkıp, yâr olmaktır. Olmaktır elbet, olmaktır ama söylemeye kıyamadığın kelimelerin suçu ne?

Yazmadığın elif, nasıl dursun öyle dosdoğru? Tut elinden kaldır beli bükülmüş cümleleri. Sen şairsin, yazacak ne çok şeyin var. Sıraya dizilmişler hepsi o kara gözlerinde. Sussan da, yazmasan da okunuyor işte bu derin bakışlarında.

Ne olur bakma öyle mahzun! Kirpiklerine asılmış, gözyaşınla söndürdüğün her kelime. Düşmelerine izin verme, içine akıt son sözünü. Onlar yüreğinin yolunu bulur da, sığınırlar bir köşeye. Vakti gelince dökülürler bir bir kaleminden, devası olur sevdalarının.

Şiiri olmaz mı hiç şairin? Evvela kendi şiir olur sözden önce. Aşıktır, dalar gözleri ufka yâr deyince. Dertlidir işte, hüzün doludur cümleleri. Kimseye değildir oysa, kendinedir sitemi. Şiir olur yanar, ırmak olur akar sevdaya. Şimdi sen gidersen, yürekler aşkı ne bilsin. Aşkı bilse bile, derdi ne bilsin? Kor olunca tüm bedeni, sönüp de yanmayı nasıl öğrensin?

Gitme işte, gidersen yarım kalacak kelimelerin aşkı. Hasret duyacak her biri gelmeyecek bahara. Demedim mi kalem yazmak için, dil söylemek, yürek yanmak içindir diye? Sen yaz ki, dökülsün boğazında düğümlenen cümleler. Gerçek aşkı okusun sevdasız gönüller. Gökyüzü yıldızsız, sen şiirsiz olamazsın!..

Gecenin sabaha olan aşkını, yağmurun buluta tutkusunu yaz! Faninin dünyaya, toprağın insana sevgisini yaz! Var iken, hiç olmayı seçenleri yaz! Semaya açılan ellere dökülen duaları yaz!..

Şiir olup sal dilden dillere. Aşka aşık olan mıdır, yoksa aşkı için yanan mıdır şair dediğin? Sözleri kaleminden önce, yüreğinden çıkıp gözlerinde akan mıdır? Yâr deyip, yaradanı bulan mıdır? Söyle, yok olmayı seçen midir yoksa? Şimdi sen şair isen, nasıl koyup gidersin yüreklerden?

Ateş olup, yandın mı yazdığın her bir sözle? Dilin lal, gözün kör oldu mu Yusuf’un kuyusuna düşünce? Aslı’ya Kerem, Ferhat’a Şirin olabildin mi? Mazlumun bağrına bastığı acıyı görebildin mi?

Öyleyse dökülsün cümlelerin bir bir. Sen yay ol ki, şiirlerin ok gibi saplansın zalim yüreklere…

Gitme dedim işte, gidersen yarım kalacak yazdığın şiir. Oysa sen şairsin, âşıksın. Kor alevlerde  yanansın. Şimdi söyle bana, sen yazmaz isen, yâr dediğin nasıl yansın?