Selam Yalnızlık Yine Ben…
- Esra İlbay Oral
- 6 Ağu 2016 - 23:43
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Selam yalnızlık yine ben..
Tuhaf bir bakış attı yüzüme
Ki o yüzden geldim
Ruhumdan ayırıp da bedenim,setrettim
Şehrin aydınlığına,ayın karşısına
Dokunmasın beşer diye melekler diktim her bir yana
Çok dua ettim.
Sevmek istedim sevdim.
Sevilmek mi? Beceremedim.
Selam yalnızlık yine ben
Ufak bir yürek var yüreğimde
O uyudu da geldim
O varken sende değildim
Dünyanın sönmeyen bir ışığı
Bedenimde olup da bedenime benzemeyen
Tarifsiz bir sevgi içimde
O sevmese de severim yavrumu diyen
Selam yalnızlık yine ben..
Sıkılmadın inşaallah sende benden.
Yani başıma otur hele
Seyret benimle, okşa saçlarımı
Sarıl ‘sıkıca sarıl’ ki korkmam ben.
İrlete etmez beni artık hiç bir yalan
Ve de hiçbir doğru hakikat değildir.
Kolların serin, derin, güvendendir
Seni en iyi sıcacık ettiğin sol yanım bilir.
Selam yalnızlık yine ben
Elimde gençliğim önümde hayallerim
Birçok yoldaş iki yarenim
Kalbim kırk kulpsuz kapı
Girene yer çok gidecek yol yok
İstedim
Huzurlu bir hayat, sağlıklı bir evlat..
Bide her güne elhamdülillah
Hoşçakal yalnızlık yine gelirim..
Eses’ 17si temmuz sıcağının
Işıklı şehirden bir 22:30 bitişi.
Her şeyin ertesi
Güzel gün hayırla gelsin..
Etiketler
Yazar Hakkında
Esra İlbay Oral
Ramazanın ilk günü dünyaya gelmiş babasının son kızı.. Nefes aldığı sürece talebedir. Öğrenmek talebidir. Gelecekteki günlerini, yaşamadığı yıllarını, tatmadığı yiyecekleri beklerken de çok meraklıdır. O yüzden hayatı tek düze yaşamaz. Her şeyden bir parça barındırır.
Yorumlar