Fikir Düşünce

Neden İletişimsizlik?

  • 2 dk okuma süresi
  • -
  • 0
Neden İletişimsizlik?

İletişim; insanların birbirlerini anlamalarını sağlayan, duygu, düşünce veya bilgi aktarımı sürecidir. Kendimizi ifade etmek, karşımızdakini anlamak, anladığımızı hissettirmek için kullandığımız, kullanmaktan vazgeçemediğimiz toplumsallığın, sosyalleşmenin önemli bir ögesidir. İnsan olmanın tamamlayıcısıdır. Peki ya iletişim bu kadar lüzumlu iken, neden iletişimsizliği tercih ederiz? Yanlış iletişimi tercih etmek bir yana, bazen iletişim kurmakla yüzleşmekten kaçarız. Yani iletişimsizliğin “sessiz  kalma” unsurunu tercih ederiz. Bu bazen anlaşılmama korkusundan, bazen iletişime geçme cesaretini kendimizde göremeyişimizden, bazen sessizliğin vereceği düşünce senfonisinden… Lakin bizim değineceğimiz nokta içimizdeki setleri, engelleri aşamamaktan kaynaklanan “iletişimsizlik”.

Evet birine kendinizi anlatmak ya da birini anladığınızı ifade etmek sizin için gerekliyse veya önemliyse bu yola başvurursunuz ve bunu gönülden istersiniz. Bahsettiğim sizi anlamayacak birine olan suskunluğunuz değil, düşüncelerinizi anlatacak kadar kendinizden emin olmayışınız.

Kendi dünyanızda bir şeyleri netleştirmeden, başkalarının dünyalarında yer almaya çalışacak sözler sarf edip, sonra ortadan kaybolmanız, sessizliğin ardına saklamanız… Sahte sözcüklerin, belirsiz cümlelerin, tutarsız fikirlerin karışımında bir ayrım aramanız.

İnsan duygularından, hislerinden, düşüncelerinden emin değilse kendisini ve karşısındakini anlamaktan kaçar. Belirsizliğin içinde kaybolup gider. Bu iletişimsizliğin ve empati eksikliğinin üstünü kapatmak için bahane üretmek hiç de zor değildir. Bahaneler hep hazır durur, bir köşede bekler. Bu bahanelerin çoğunun muhtevasında karşıdakinden kaynaklı (!) problemler bulunur.

“Sinirliydin.”

“Üzerinden zaman geçsin daha iyi anlarsın diye düşündüm.”

“Sağlıklı düşünemiyorsun.”

“Beni anlamıyorsun.”

“Her şeyi yanlış anlıyorsun.” vs… Sonu gelmeyen “sen dili” cümleleri.

Oysa ben kendimden emin değildim, söylediklerimle kalbimin yollarının tutarlılık durağında kesişmesini bekliyordum, söyleyeceğim şeyleri gerçekleştirme cesaretini kendimde göremiyorum demek fazlasıyla zarar verir enaniyetimize, öyle değil mi?

Tercih ettiğimiz şeyin adı iletişimsizlik. Lakin onun da ilettiği bir şeyler var elbet:

“Seni iletişime değer görmüyorum.”

“Bundan önce söylediğim her şeyi geçersiz kılıyorum.”

“Zaman aşımına uğrayan şeyler pek de önemli değil benim için.”

“Yanlış anlamış olma ihtimalim yok, olamaz.”

“Senden hiçbir şey duymaya ihtiyacım yok.” gibi anlamlar…

Sizce de en kötü iletişim dahi iletişimsizliğe yeğ değil midir? İletişim kurmazken karşıdakine verdiğiniz mesajı bir kere daha düşünmeye değmez mi?

Ha bir de bol bol iletişim kurmaya sebep olan olaylar var. Amiyane tabirle işi düşünce kapımızı çalanlar. “Çalsınlar elbet, bizim kapımızı çalsınlar da nasıl çalarsa çalsınlar” demek geliyor insanın içinden. Fakat kapımızı çalmaya ihtiyaçları yokken de bir selamı esirgemesinler demek de geliyor kalbimizden.

Ah… Niyetler, düşünceler, hisler…

İletişime, iletişimsizliğe sebepler. Ve son olarak da;

“Her şeye rağmen başkalarıyla iletişim kurabildiğim için güçlüydüm. Çünkü başkalarıyla iletişim kurabilmenin kendimle iletişim kurmaktan geçtiğini biliyordum. “

Etiketler
sessizlik ego iletişim çatışma

Yazar Hakkında

Hasibe Barlas

Deryada damla olma çabası...

Yorumlar

  • 0 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap