Madalyonun İki Yüzü

Ülkemizdeki Suriyeli sığınmacılar… Mülteci kavramını hukuki olarak kullanmak mümkün değil. 1951 Cenevre Sözleşmesi’ne göre Türkiye’de mülteci olarak kabul edilmenin şartı Avrupa Konseyi’ne üye ülkelerden geliyor olmak. Bu nedenle sığınmacı kategorisindeler. Ki bu nedenle mültecilere sağlanan hakların hepsinden faydalanmaları mümkün değil. Faydalandıkları haklar yok değil, tabii ki var. Ama öyle sokaktaki teyzenin “Vatandaştan üstün tutuluyorlar, benim vergilerimle sefa sürüyorlar…” veya amcanın “Bedava yaşıyorlar, çekip gitsinler bu ülkeden…” dedikleri kadar kolay ve keskin değil maalesef. Türkiye sadece onlara değil, bir çok ülkeden gelen göçmenlere ev sahipliği yapıyor. Afganistan, Pakistan, Somali, Irak, Filistin, Yemen, Türkmenistan… Ancak yaklaşık 3.8 milyon nüfusla en çok Suriyeliler ülkemizde yaşıyor. Ve bu nüfusun yaklaşık %50 si 0-18 yaş arasında, yani çocuk. Ve yaşamları malesef öyle sandığımız gibi değil. Birçoğu öksüz ve yetim. Okula gidemeyen, çalışarak kardeşlerine bakma mecburiyetinde olan bir çok çocuk tanıyorum. Gittiği okulda Suriyeli olduğu için dışlanan ve nefret söylemlerine maruz kalan çocuklar tanıyorum. Büyükşehirlerin ücra köşelerinde, tek göz odalarda, ciddi manada hiçbir şeyi olmadan yaşam çabası veren bu insanları, sanırım biraz daha iyi tanımamız ve oluşan izlenimlerimize farklı açılar katmamız gerekiyor. Kızdığımız, kabul etmediğimiz bir çok nokta elbette var. Bütün gününü eğlence merkezlerinde geçiren, bulunduğu ortamın karışıklığından faydalanıp çeşitli suçlarla kamu düzenini zedeleyen, vatanımıza vatandaşlarımıza saygısızlık içinde olanlar ve saymadığım bir çok noktada yanlışlar yok mu, tabii ki var. Ama bu madalyonun bir yüzüne takılıp, diğerini görememenin doğru olmadığı kanaatindeyim. Sokaktaki amcamın teyzemin geçim sıkıntısını, ekmek derdini de anlıyorum. Ama yanlış bildiğimiz şeyler de var. Suriyeliler hakkında yapılan propagandaların bir çoğu gerçeği yansıtmıyor. Örneğin bu insanlara devlet tarafından maaş bağlanmış değil. Sadece devlet tarafından değil, AB fonlarından yapılan cüzi yardımlar var. Ancak bunlar içinde ciddi şartların sağlanmış olması gerekiyor. Birçoğunun hayat şartları insani seviyede değil. Bazı faturaları çıkarırken bütüncül düşünmek ve sadece kıyıdan bakmamak gerekiyor sanırım.

Siyasi oyunlar, rantlar, çıkarlar bir yana dursun. Jeopolitik sınırları da bir rafa kaldıralım. Gönül sınırlarımızı açalım. Barıştan konuşalım bugün, iyilikten konuşalım. Savaşın ve çocukların bir arada geçmediği cümleler kurmak ümidiyle. 

Barışla kalın efendim.