Konuşacaksın Geceye

Bazen karanlığa içini dökmek istersin,

Sessizliği, çığlıklarınla bozmak.

Ne olduğunu anlamadığın bir şey engel olur.

Bir duygu veya bir tekerrür.

Karanlığın seni anlayacağını sanırsın,

Anlamayan onca insana inat.

Ama daha önce defalarca anlattığını unutursun!

Anlattığın onca olay,

Onca yaşanmışlık sana kalmıştır.

Yorgunsun.

Şimdi sükut vaktidir.

Öylesiyle, ölesiye bir sükut.

Yalnızsın bir başına.

Delirdiğini düşünme.

Aksine delirdiğini düşünen, ahmaklardan daha akıllısın.

Anlayabiliyorsun, düşünebiliyorsun, yazabiliyorsun...

Tüm bunlara rağmen hâlâ yaşayabiliyorsun.

Bir gün öyle bir konuşacaksın ki

Ne insanlar engel olabilecek, ne de duyguların.

Yer gök utanacak, insanlar utanacak anlattıklarından.

Bir gün konuşacaksın geceye ve anlayacak.

Okur, Yaşar, Yazar