Kırkikindi

Bana, bu son günlerden kalan avuç avuç hasret…

Bana, kaderden mâadâ bir kucak mihnet!

Dünyaymış yarınmış, gelirmiş geçermiş meğer?

Meğer, ateşi yakanda değil, ateşte usul usul yanandaymış hüner!

Elimi eteğimi çektim o güneşli bahardan.

Kış uykusunda, karda kışta uzattım yüreğimi.

En çok yüreğim buz kesti!

En ağır yüreğime esti kırkikindiler…

Öğüt öğüt yürüdüm..

Yürüdüğüm yolun üzerinde ayak izlerini gördüm!

Bir asır geçti…

Hazanlar dedim, bitti biter bu son esinti, bu son yıkılışı dedim.

Bir güdümlük sesi kaldı umutlarımın!

Bir sürgün aralığında şimdi.

Kurda kuzguna yem etmeden, kaçıp sığındım dağlarında bir kuytuya..

Belki de artık kimselerin uğramadığı bir yerde yaşamaya razıyım…

O zaman son bulur belki, kalabalık ortasındaki yalnızlığım..

Belki tek ihtiyacım olan, biraz suyundan yudumlamak!

Havanı solumak biraz…

Biraz usulca yummak gözlerimi, tüm kalabalığa!

Yürü bu bâgi fenada bülbül gibi inle,
Yahut bir bülbül-i hosnevayi dinle.
Tâki bir gül bahara eresin
Ve bir "Gül Yüzlünün" yüzünü göresin🎈