Karanlığın Muştusu
- Havva Öz
- 6 Eyl 2019 - 22:07
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Sen güzide bir çiçek
Parmak uçlarımı kanatan diken
Sen, deniz mavisi gözlerin hatırına söyle
Umudu bağrına bastığın günleri
Anlat gün batımında
Nasıl bir şeydir mutlu olmak
Nasıl birşeydir?
Yalınayak koşmak sonsuz ufuklara
Ardında dalıverdiğimiz uçsuz bucaksız mehtaba
Ki o mehtaplar bize umudu müjdelemişti
Karanlıklardan sonra aydınlığı
Sinelerin özündeki sancılardan sonra ferahlığı
Mücadeleden sonra fetihi müjdelemişti..
.
Bakışlarımızı bir noktaya kenetlediğimiz doğru
Ve uzun uzun daldığımız maveraya
Uslanmaz delicesine bir aşkla bağlandığımız
Soluksuz ruhlarda kördüğüm olmuşçasına
Delip geçen acımasızca
Gecelerde ve yalnız
Ah şu uzaklarda olan mutluluk
Bir diriliş muştusudur bu
Umudun ve aydınlığın
Karanlıklardan sıyrılmanın muştusudur
Ne kaldı ki geriye şu zifir kusan günlerden
Ki o günler bile aydınlığın simgesi aslında
Gök bakışlı hürriyetleri aradığımız
Sonsuz ufuklarda
Ve gelecek nihayetinde özlenen günler
Muştulanan zaferin ayak hışırtısıyla..
Etiketler
Yazar Hakkında
Havva Öz
Okudukça anlayan, Anladıkça yazan,
Yazdıkça daha aydın dünyalar tahayyül eden,
Masiva’dan Mavera’ya hakikat yolcusu...
Mütefekkir, Fikir İşçisi
Yorumlar