İsrail Hegemonyası ve Mukaddesimiz Kudüs-2
- Havva Öz
- 23 Şub 2019 - 14:32
- 8 dk okuma süresi
- -
- 0
Tarihin hiçbir zaman unutturamadığı şahsiyetlerden birisi de Son Osmanlı Sultanı II. Abdülhamit Han’dır. Siyonistler Filistin’de Yahudilere mülk edindirmek için güçsüz durumdaki Osmanlı Devleti’ne yoğun baskılar uygulamaktaydılar. Bu baskılara karşı dik ve onurlu bir duruş sergileyen Sultan Abdülhamit Han, adını tarihe altın harflerle yazdırmayı başarmıştır.
Tahta geçer geçmez Yahudilerin Filistin’de ikamet etmelerini yasaklayan bir dizi fermana imza atmıştır. Bununla ilgili olarak 1882’de “Siyon Muhipleri Cemiyeti”nin göç için resmî izin koparma girişimlerine şiddetle karşı çıkmıştır. Laurence Oliphant, Yahudilerin Filistine göç etmelerine izin vermesi için Amerika’nın İstanbul Büyükelçisi Straws’ı aracı koymasına rağmen Sultan Abdülhamit Han’ı ikna edememiştir.
Ulu Hakan onlara şu cevabı vermiştir: “Yahudiler Osmanlı sınırları içerisinde Filistin hariç istedikleri yerde güven içerisinde yaşayabilirler. Osmanlı Devleti’nin kapısı tüm mazlumlara açıktır. Ancak Filistin’de temeli din olan bir Yahudi devletinin kurulmasına asla izin vermeyiz. Göç ederek Osmanlı topraklarına gelen Yahudilere düşen, Osmanlı vatandaşlığına girmek ve imparatorluk sınırları içinde halka tatbik edilen kanunlara uymak olacaktır.”
Yahudilerin Filistin’e girmelerine mani olmak için Kudüs’te mutasarrıflar görevlendirmiş ve bazı yabancı devletlerin yardımı ile Yahudilerin Filistin’e sızdıklarını öğrenince bundan ziyadesiyle rahatsız olmuş, bu rahatsızlığı dile getiren fermanlar imzalayıp ilgili ülkelerin konsolosluklarına göndermiştir.
Siyonist lider Theodor Herzl, Sultan Abdulhamit’ten Yahudilerin Filistin’e göç etmelerine izin verecek resmi bir ferman elde etmek için yoğun bir çaba sarfetmiş, bunun için birçok güçlü ülkenin arabuluculuğuna bile başvurmuş, fakat çabaları sonuçsuz kalmıştır. Tek yolun; Abdülhamit Han’ın tahttan indirilmesi ve onun yerine Yahudilerin menfaatleriyle örtüşen fikirlerde bir padişahın tahta geçmesi olduğunu söyleyen Herzl:
“Yahudi devletinin kurulması için tek çıkar yol, Osmanlı Devleti’ni yıkmak yahut parçalamaktır. Türkiye yakın gelecekte parçalanırsa, Filistin’de kurulacak siyonist devlet, onun karşısında hep bir engel olarak kalacaktır. Öyle olmaz da Sultan, Yahudilerin istek ve şartlarını kabul ederse siyonizmin kendisine olan bakış açısı olumlu yönde değişecektir. Sahip olduğu topraklar yanında Sultan için çok büyük değer taşımayan bir toprak parçasını bize bırakması halinde malî yönden onun en güçlü destekçileri biz olacağız.”
(Herzl’in Günlükleri, 13 Nisan 1896)
Büyük İsrail’in kurulması için Osmanlı’nın parçalanması ve nihayetinde yıkılması gerektiğini söyleyen Herzl’in planları, öldükten sonra dahi olsa gerçekleşmiş bulunmaktadır. Hiç kimsenin gerçekleşebileceğine ihtimal bile vermediği İsrail’in kurulması gerçekleşmiş, Yahudiler yıllarca özlemini çekip durdukları hayallerini gerçeğe ulaştırmışlardır. Şimdi ise Nil’den Fırat’a, Lübnan’dan Hicaz’a kadar uzanan ve daha sonra diğer ülkelerin topraklarını da gasp etmek isteyip, o toprakları da topraklarına katıp dünyanın en büyük devleti olmak isteyen Büyük İsrail Devleti’nin hayallerini kurmaktadırlar. Bazıları bunu da gerçekleşmeyecek bir hayal olarak görseler de, yayılmacı bir politika izleyen ve dünyaya hükmetmek isteyen İsrail’in boş bir kuruntunun ve hayalin peşinden koşmayacak kadar akıllı olduğunu da bilmeleri gerekir. Yine de Allah’ın yeryüzüne salih kullarını varis kılacağını da Kitabımız bizlere açıklamaktadır. Kur’an’ın mantığına göre yüce Allah yeryüzünü bir ırka yada millete değil, salih kullarına verecek ve onları yeryüzünün varisleri kılacaktır. Rabbimiz şöyle buyuruyor:
“Andolsun Zikir’den sonra Zebur’da da: «Yeryüzüne iyi kullarım vâris olacaktır» diye yazmıştık.”
Enbiyâ Suresi, 105
Yine Rabbimiz İbrahim Suresi’nin 13. ve 14. ayetlerinde de kafirlerin Müslümanlara yaptıkları zulümlerini ve kafirlerin helakından sonra yeryüzüne salih kullarının varis kılınacağını anlatmaktadır.
Ebû Hüreyre radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Efendimiz (s.a.v.) şöyle buyurdu:
“Müslümanlarla Yahudiler çarpışmadıkça kıyamet kopmayacaktır. Yahudi taşın, ağacın arkasına saklanacak, bunun üzerine o taş, o ağaç Yahudiyi kovalayan kimseye, ‘Ey Müslüman! Arkamda bir Yahudi var, gel onu öldür!’ diyecek. Yalnız garkad ağacı bir şey söylemeyecek; çünkü o Yahudilerin ağaçlarındandır.”
(Buhârî, Cihâd 94, Menâkıb 25; Müslim, Fiten 82)
Hadisten öğrendiğimiz kadarıyla Müslümanlarla Yahudiler arasında çıkacak ve artık Yahudilerin işini tamamen bitirecek ve onları yeryüzünden silecek olan bu harbin Hz. Îsâ’nın yeryüzüne inmesinden sonra meydana geleceği haber verilmektedir. Zira Îsâ aleyhisselâm Yahudilerle savaşacak ve onların işini tamamen bitirecektir. Hz. Îsâ’nın asıl hedefi Deccâl ve onun taraftarlarıdır. Deccâl’in Yahudi asıllı olması sebebiyle onu en çok Yahudiler destekleyecek, bu sebeple de Hz. Îsâ’nın hışmına uğrayacak ve yeryüzünden silinip gideceklerdir.
Efendimiz’in (s.a.v.) bu hadisinde Yahudilerin tükenişi, dikkat çekici bir misalle anlatılmaktadır. Şayet bu savaşta bir Yahudi, Müslümanların silâhından canını kurtarıp bir taşın veya ağacın arkasına saklanacak olsa, o taş, o ağaç dile gelip konuşacak ve Yahudiyi kovalayan mücâhide, aradığı kişinin kendi arkasına saklandığını haber verecektir. Ağaçların, taşların gerçekten dile gelip konuşması hâdisesi ise kıyamet yaklaştığı zaman olacaktır. Demek ki o zamana kadar Müslüman-Yahudi mücadelesi devam edip gidecektir.
Hıristiyan siyonizmine göre ise şu üç alamet Mesih’in dönüşünden önce gerçekleşecektir:
- İlk alamet İsrail’in kurulmasıdır. İsrail’in 1948’de kurulmasıyla bu alamet gerçekleşmiştir.
- İkinci alamet Kudüs’ün işgal edilmesidir. Kudüs 1967’de işgal edilmiştir.
- Üçüncü alamet ise Mescid-i Aksa’nın enkazı üzerinde Süleyman Heykeli’nin yeniden inşa edilmesidir. Uzun zamandan beri İsrail’in gerçekleştirmek istediği buydu. İsrail, Yahudiliğe ait hayali eserlerini bulma bahanesiyle Mescid-i Aksa’nın altını kazmaktadır. Sözde heykelleri de bu projenin en önemli ayağıydı. Halbuki sözünü edip durdukları heykel çok eskiden yıkılmıştı. Yaptıkları kazılarda da heykele ait hiçbir ize rastlayamamışlardı. Kazıların devam etmesi halinde bu kutsal mescid yıkılma tehlikesiyle karşı karşıya kalacaktır.
12 Ağustos 1969 tarihinde Mescid-i Aksa’yı yakma girişiminde bulunan İsrail, bu girişimini Mescid-i Aksa’nın yıkılması için er geç uygulanacak bir planın başlangıcı olarak görüyordu. İsrail bundan önce iki bin yıldan beri kaybettiği Süleyman Heykeli’nin kalıntılarını ortaya çıkarmak ve ‘turistik tünel’ inşa etmek için Mescid’in altında ve çevresinde kazılar yapmaya başlamıştır. Bu amaçla önce Mescid’in bitişiğinde bulunan İslamî vakıf binalarını yıkıp yerle bir etmiştir. Mescid’in yıkılmasıyla ilgili bir plan bulunduğuna dair kesin kanıt, İsrail’in Haaretz Gazetesinin 28 Mart 1982 tarihli sayısında; “Mescid-i Aksa ile Kubbetu’s-Sahra’nın yıkılması artık an meselesi mi?” sorusu ve aynı gazetenin yazısında “İsrail hükümeti, Kubbetu’s-Sahra’yı yıkıp onun enkazı üzerinde üçüncü heykeli inşa etmesiyle ilgili hedeflerini radikal Yahudi cemaatlerin desteğini alarak gerçekleştirmektedir.” diye yazmasıydı. Gazete bu soruyu Likud partisi hükümette iken söylemiş ve cevap olarak da bunları yazmıştır. Aynı zamanda gazete, İsrail Likud Partisi hükümetinin başkanı Menahem Begin’in Mayıs 1977’de İsrail Başbakanlık görevini teslim aldığı sırada fanatik Yahudi cemaatlerine Beyt (Heykel) Dağı üzerinde (şimdiki Mescid-i Aksa ve çevresinin bulunduğu bölgede) üçüncü heykelin kurulmasıyla ilgili taleplerini yerine getirme sözü verdiğine de işaret etmektedir. Begin’in Kudüs’ü Yahudileştirme, İslam’ın kutsal mekânlarını ortadan kaldırma ve fanatik Yahudilere bu mekânları kirletme imkânı sunan bu sözü; şahsi bir söz olmaktan ziyade İsrail hükümetinin sair kurum ve kuruluşlarıyla ve İsrail sözde Yüksek Adalet(!) mahkemesinin kararları ile verdiği bir sözdür.
Şunu hiçbir zaman unutmamalıyız ki Filistin sadece Filistinlilerin mülkü değildir. Kudüs ve El-Aksâ da bir tek onların değildir. Bilakis bu kutsal değerlerin tümü bir ucundan diğer ucuna tüm İslâm dünyasının mülküdür. Bunlar belli bir kuşağın değil, kıyamete kadar gelecek tüm Müslüman kuşakların mülküdür. Filistinlilerin zaafa veya güçsüzlüğe düşmesi halinde Müslümanlara düşen, Kudüs’ü kurtarmak için derhal bulundukları yerden harekete geçmeleridir. Tarihte Kudüs’ü kurtarma şerefine nail olan zat Filistinli olmadığı gibi Arap da değildi. İslam’ın Araplaştırdığı Kürt asıllı bir İslâm kahramanıydı.
Bize düşen, içinde yaşadığımız toplumu muhtemel her türlü komplolara karşı bilinçlendirmektir. Onların referansı Talmud ise, bizim de referansımız Buharî ve Müslim olacaktır. Onlar için önemli olan heykelse, bizim için de önemli olan el-Aksâ olacaktır. Onlara karşı her zaman onurlu ve dik bir duruş sergilememiz, kutsal değerlerimizden hiçbir zaman ödün vermeyeceğimizi göstermemiz gerekmektedir. Din, dil, etnik köken, mezhep ve siyasi görüş gibi Müslümanları ihtilafa düşürecek her türlü ayrımcılıktan uzak durarak Asr-ı Saadet’teki sahabiler gibi düşmanımıza karşı birbirimize kenetlenmeli ve mücadelemizin İslâmî yönünü açıkça ortaya koymalıyız. Hak yolunda bu davada bir zerre olmak bile, tarafını kesinkes belirlemek açısından büyük önem arz etmektedir.
Reuters Haber Ajansı, Oslo Anlaşması’ndan hemen sonra bir israilli yetkilinin şu sözlerine yer vermiştir: “Şayet biz gevşek davranıp bu anlaşmayı imzalamasaydık üç ya da dört sene sonra uzun menzilli füzelere belki de atom bombasına sahip İslami bir güç ile karşı karşıya kalacaktık.”
Çünkü israil Ortadoğu’da füzelere ve nükleer tesislere sahip tek güç olmak istemektedir.
Ayrıca Sultan Abdülhamit Han ile birçok ortak yönleri bulunan ve Ulu Hakan’ın stratejik politikasını benimseyen ve izleyen, 1969’dan itibaren Kudüs’ü kendine en mukaddes dava edinen Milli Görüş Liderimiz muhterem zat Prof. Dr. Necmettin Erbakan (rahmetullahi aleyh) hocamızın başbakanlık yaptığı dönemde, yine aynı dönemin İsrail başbakanı Ariel Şaron’un hocamız hakkındaki şu sözleri oldukça etkileyici ve dikkat çekicidir:
“Erbakan yarım dönem iktidarda kaldı, biz planlarımızı 10 yıl erteledik. Eğer bir dönem daha iktidarda kalsaydı biz planlarımızı tamamen unutmak zorunda kalacaktık”
Ariel Şaron-1997
İsrail’in korkudan titrediği, Fetih ve İslamî Direniş Hareketi, Hamas’ ın liderliğinde kutsal toprakları özgürlüğüne kavuşturmak için başlayan büyük İslamî İntifada, tüm dünyayı hayranlık içerisinde bırakmıştı. Çıkış yerleri camiler, bayrakları mushaflar, sloganları “Allahu Ekber!”, tekbirleri ve marşları da ‘Hayber, Hayber yâ Yehûd, Ceyşü Muhammed sevfe ye’ud!’ (Hayber’i hatırlayın ey Yahudiler Hayber’i! Muhammed’in ordusu dönecek geri!) marşı olan bu büyük intifada, İsrail hükümetinde büyük bir korku ve telaşa sebebiyet vermişti.
Bu yüzden Oslo sözde Barış Anlaşması ile Arap ve İslâm ülkelerindeki İslamî uyanışı kırmak isteyen İsrail, bu niyetlerini dönemin Cumhurbaşkanı Şimon Perez döneminde açıkça göstermişlerdir. Perez Hindistan’a gittiği bir zamanda şu sözleri söylemiştir: “Camu ve Keşmir’deki aşırı İslâm fundamentalizmine karşı sizinle işbirliği yapmak istiyoruz.”
Son olarak şunları söyleyerek yazımı bitirmek istiyorum:
İslamî değerlerimize her saldırdıklarında ‘fundamentalizm’ diye nitelendirdikleri İslami direnişimizi daha da kuvvetlendireceğiz. Aynı intifadayı İnşaAllah bu sefer daha güçlü ve daha şiddetli bir biçimde tekrar dirilteceğiz. Bizler her zaman için barış yanlısı bir toplumuz. İslâm’a davet eden tebliğcileriz. Fakat ortada savaşmayı vacip kılan İslamî bir durum varsa, İslamî değerlerimizi ve İslam dinimizi tahrip etmek, yok etmeye kalkışmak, ibadet özgürlüğümüzü kısıtlamak ve dinî vecibelerimizi engellemek gibi bir durum varsa; kanımızla, malımızla, canımızla ve evlatlarımızla düşmana karşı ölümüne mücadele ederiz. Çünkü bu durumda bizler cihad etmiş oluruz. Nisa suresi 76. ayet bu durumu en güzel biçimde açıklamaktadır. Bu ümmet bu zamana dek birçok badireler atlatmış ve nihayetinde hepsinden alnının akıyla çıkmıştır. İnanıyoruz ki bu ümmet yeniden uyanacak ve Allah’ın vaadi yerini bulacaktır. İslamî uyanış ve İslamî direniş hiçbir zaman ölmeyecektir!
Etiketler
Yazar Hakkında
Havva Öz
Okudukça anlayan, Anladıkça yazan,
Yazdıkça daha aydın dünyalar tahayyül eden,
Masiva’dan Mavera’ya hakikat yolcusu...
Mütefekkir, Fikir İşçisi
Yorumlar