İhtiyar Adam
- Turgut Hangül
- 13 Eyl 2020 - 14:48
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Sohbete daldım 70’lik ihtiyarla.
Boşa geçmiş bir ömür.
Aldanılmış onca yalan.
70'lik ihtiyar aksi, sinirli, bedbaht...
Bir öğüt savurur yüzüme.
Her zamanki gibi bilindik bir öğüt;
“Kıyma zamana, kıyma kendine."
Gözü yaşlı ağlak ihtiyar.
İhtiyar adam aksi, bedbaht...
Konuşuyor anlamsız ama bir o kadar da anlamlı.
“Sevgisiz olmaz kıyma sevgine."
Buruşmuş yüzü, yanaklar ıslak.
Genç ihtiyar hercümerç.
İnsanlar kırmış, aldanmış hayata.
“Güvenme insana boş dönersin Rahman’a.”
Genç ihtiyar 70'lik yaşlı.
İhtiyar bedbaht, aksi, hercümerç...
Anlatır kendince hayatı.
Sığdırır üç cümleye,
Hem geçmiş zamanı, hem acıları.
İhtiyar hasta, unutkan...
İhtiyar adam duâ'da,
Tek şey ister Yaradan’ dan;
“Ölüm gelsin alsın ab-ı hayatı.”
İhtiyar adam bıkmış, fani.
Yalnız kalmış ihtiyar adam.
Seveni yok, kovulmuş gülümsemelerden,
Aldanmış insanlara hep ağlamış.
İhtiyar adam aksi, bedbaht, hercümerç...
İhtiyar adam yorgun düşmüş.
Hayatı sonsuza hapsolmuş.
Her güzel şeyin sonu gibi,
Yaşamı da son bulmuş.
İhtiyar adam;
Aksi,
Bedbaht,
Hercümerç...
Etiketler
Yazar Hakkında
Turgut Hangül
Okur, Yaşar, Yazar
Yorumlar