Her Şey Ben Kaçarken Oldu

Kuş tüyü kalemim,

Kuşları anlatmak için atandı bugün

Iğıl ığıl akan bir seyirde

Gölgesi görünen bir hümayı anlattı

Anlattı mesneviyi,

Hoca Ahmet Yeseviyi,

Üçleri, beşleri, hatta kırkları...

Bağdattaki rayihayı,

Önce nasıldı ilmin başkenti?

Şaşkındım.

Aklım zigguratlarla dolup taştı.

Semerkand'a da uğradı mürekkebim.

Divitin uğrak yeriydi,

Evine gelmiş gibi dökülüverdi.

Sardı, sardı, sardı...

Aklıyla, kalbiyle ve boğazında taşıdığı nefesle,

"Seni bilirdim." dedi.

Tanırdım;

Görsem tanırdım,

Bir gün rüyamda gördüm,

Bir ahın var bel kemiğimde. 

Beni eğen göğe baktırmayan,

Bir ahın var üzerimde... 

Beni hasta eden,

Bir zıpkın var levyelerle döşenmiş,

Çakılmışım kalkamamışım...

Ahın kaldı üzerimde;

Nasıl taşırım etimle kemiğimle?

Kalbim ah etmez yine de

Helal olsun başımla...

Arakana koştum bel kemiğimdeki eğikle

Elinde bir taş,

Tertemiz bir çocuk.

Kaçtım...

Suçlayıcıydı söylemleri, incitti beni.

Korktum sesimden, sesinden onun...

Yolum Filistin’e düştü 

Elinde bir terlikle 

Tertemiz bir çocuk

Kaçtım

Suçlayıcıydı gözleri 

Onu terliksiz koyan benmişim

Kaçtım 

Korktum nar gibi göğsünü germiş bakışından

Ne bilirdim gayyaya atılacağımı

Erenleri övmeye yüzüm yok

Adlarını alsam ağzıma ağır

Haklarına girerim

İçim bağır bağır 

Latifelerine şeref ismim yok

Esirge Allah’ım 

Kuşu bile onun tüyüyle yazdım 

Ben nasıl bir müslümanım

İslamı anmaya selahatim yok

İnandım diyenlerin

Terliklerini çalan bendim

Yalın ayak  koşmalarını istedim

Felaketim oldular 

Suçun ağladığı yerdeyim

Ellerim temizdi 

Ve kaçarken ayaklarımda

Haysiyetliydi botlarım 

Onları gördüm

Ellerinde çamur vardı 

Ayakları cılız ve kanlı 

Onların kalbi benim botlarım gibi

Benim kalbim onların ayakları gibi 

Kanlı ve kirli

Kaçarken bir bebek dolandı 

Paçalarıma eriştiğini düşünce anladım

Tırnakları battı 

Kemiği düşmüş gölgeme

Şikayet makamına erişmişti

Aman Allah’ım

Herşey biz yaşarken oldu

Ben kaçarken düştü bebek

Ve ben koşarken değdim 

Henüz düşmemiş dişine

Onu ben mi düşürdüm kaçarken

Ahh

Kalbim 

Artık botlarımda senin gibi

Kan ve çamura bulandı

Nefret ettim gördüğüm halde

Delirmeyen aklımdan

Güçlü ayaklarımdan

Nefret ettim işleyen irademden

Çeliğe dönmüş  dilimden

Göğe baktırmayan belimin

Hakkını da veremedim

Düşünce anladım

Affet Allah’ım...