Hep Açıktır Pencerelerim
- Sena Alboğa
- 1 Kas 2024 - 20:45
- 7 dk okuma süresi
- -
- 6
Issız bir gecenin ardından sabahın ilk ışıklarıyla çıkageldi. Şaşkın endişeli bir halde karşıladım Ali’yi. Vaziyeti hiç iyi görünmüyordu. Acaba neydi içini yakıp yıkıp kül eden vaziyetinin sebebi de bu duruma gelmişti. Sanki hüzün yağmurları ile yıkanmış gibiydi. Endişeyle baktım yüzüne, içten içe üzülmüştüm eşimin hâline. Bu durumuna bir anlam veremiyordum. Neredeydi bunca zaman bilmeye hakkım vardı. Biraz sakinleşmesini bekledim ve daha sonra konuşmaya karar verdim “Canım neredeydin bunca zaman, seni çok merak ettim. Arkadaşlarına seni sordum, kaç gündür ortada yoksun. Seni üzen bir şey olmuş sanki.” Derin bir nefes aldı ve başladı konuşmaya: “Apar topar çıktım evden haber vermek aklıma bile gelmedi. Sen evde yoktun arkadaşının yanına gitmiştin. Hümeyra evi aradı çok ağlıyordu, sordum ne oldu bacım diye yutkunarak anlattı. Kardeşim yine içki içmeye başlamış, bununla da kalmamış kendini yitirmiş bacıma tokat atmış. Ne oldu bu çocuğa anlayamadım, ne güzel namaz kılıyordu tövbe etmişti. Hümeyra’nın durumuna çok üzüldüm. Ne yapmalıyım da kardeşimin yanlış yolda olduğunu fark ettirmeliyim? Rabb’im! Bir ışık ol bana, ses ver, yardımcı o.l” diye dualar ederek anlatmaya devam etti.
Sızdı kaldı uyanınca çok ağladı. Bacıma baktı bunu ben mi yaptım? dedi. Defalarca bacımdan özür dilese de ne çare, artık dönüşü olmayan bir yolda. Bacıma baktıkça yaptıklarını hatırlayacak. Hümeyra Yasin’in yaptığını unutabilir mi? Önce çok öfkeliydim sakinleşmeye çalıştım ve “Artık destek almalısın ancak böyle affederim seni Yasin” dedim ve ikna ettim. İkna etmek kolay olmadı tabii. Çok yorgunum Figen hastaneye yatırdık, Yasin’i Hümeyra’yı ise tek kalmasın diye teyzemlere gönderdim. Yoldadır şimdi otobüse yeni bindirdim. Teyzemler haberdar olunca üzüldü ve “Hemen yanıma getir kızımı” deyince tamam diyerek yola çıktım. Biliyorsun Annemler âhirete göç edince, teyzem baktı Hümeyra’ya annesi gibi içim rahat. Anlayacağın durum bu biraz uyuyayım cep telefonu alacağım. Gerçekten yine sen haklısın lazım oluyor, baksana sana haber bile vermek aklıma gelmedi. Telefon yanımda olsaydı hiç olmazsa sen arardın.” Olanları duyunca çok üzülmüştüm hesap sormak şurada dursun, şok geçirdim hiç kolay değildi yaşananlar. Peki evden niye aramadın bile diyemedim. Mutfağa gidip bir bardak su içtim, yaşananlar ruhumu derinden sarstı.
-Ali hadi sen git uyu yarın daha sakin kafayla konuşuruz.
-Tamam canım sabah namazına uyandır, uyanamayabilirim.
-Tamam Ali git yat artık.
Kendi kendime içten içe konuşuyordum. Hayat ne garip değil mi? Bir anda her şey altüst olabiliyor. Biz ne kadar plan yaparsak yapalım, her dâim Rabbimin dediği oluyor. Sabaha kadar uyuyamadım. Kafamda gezinen bir sürü soru var olmuştu. Sabah ezanı okunurken ruhum huzurla doldu. Sonra eşimi sabah namazına kaldırdım. Eşime destek çıkmam gerekti. İnsanın hayatına her şey gelebiliyormuş bunu o zaman çok iyi anladım. Ali sabahın erken saatlerinde cep telefonu almak için yola koyuldu ve hemen sonra işine gitmesi gerekiyordu. Üzgün kaygılıydı, onu anlamaya çalışıyordum. Yaşadıkları kolay değildi. “Ali! Peygamber Efendimiz buyurur: “Allah hüzünlü kalpleri sever.” O yüzden kendini bu kadar yıpratma bu imtihanı verdiyse Rabbimin elbette bir bildiği vardır” dedim. Ali'den çıt çıkmıyordu, sadece kafasıyla onayladı. Şen şakrak sıcakkanlı kocam gitmişti de sanki karşımda başka bir insan vardı. Fazla üstüne gitmemeye karar verdim. Evi toparlayıp kahvaltı hazırladım ve ardına düşünceler bürüdü ruhumu. Hümeyra'nın teyzesini aradım ne durumda olduğunu merak etmiştim. Teyzesi durumunun hiç iç açıcı olmadığından bahsetti, haliyle kolay değildi yaşadıkları. Kısaca bir yandan öfke ile dolu, öte yandan ise üzgün hüzünlü bir vaziyette olduğundan bahsetti. Teyzesi de Hümeyra'ya destek çıkmaya çalışıyordu. “Onun ortam değişikliğine ihtiyacı olduğunu düşünüyorum kızım. Bu sebepten dolayı eve kapatmak yerine biraz dolaştırmayı düşünüyorum. Ama ikna olur mu bilemem?” dedi. Haberleşmek üzere telefonu kapattım. Yaşananları hazmetmek o kadar kolay değildi. Aradan biraz zaman geçtikten sonra eşimin biraz daha düzeldiğini gördüm ve bu beni çok sevindirdi. Elbette bir anda düzelmesini bekleyemezdim. Ara sıra Hümeyra ve Yasin’den güzel haberler alıyor ve bu durum onu sevindiriyordu.
Aylar sonra bir gün aniden kapı çaldı. Habersizce gelen bir misafirimiz vardı. Kapıyı açtığımda yüzümde şaşkınlık ibaresi var oldu. “Aman Allah'ım sen nereden çıktın gir içeri gir. İçeride konuşalım abin abdest alıyor, seni görünce çok şaşıracak” Sonra bir anda Ali karşısında kardeşini görünce o da benim gibi şaşırdı. Hümeyra'nın yüzünde sevinç dolu ve çok mutlu bir ifade vardı. Ali bir anda kardeşine sarıldı sanki Ali eski haline dönmüştü. Kardeşini soru yağmuruna tuttu
“Söyle bakalım sende bir şeyler var, hani gelmek istemiyordun daha zamanı var diyordun “ deyince Hümeyra cevap verdi: “Sana sürpriz yapmak istedim abi çünkü ben çok iyi bir haldeyim. Esasen seninle çok önemli bir şeyi konuşmak ve senin rızanı almak için yola koyuldum.” Deyince Ali daha çok meraklandı ve yüzündeki ifade değişti ve belli ki bir şeyler sezmişti.
“Dinliyorum anlat bakalım neymiş benim rızamı alman gereken konu dedi.
“Hatırlar mısın bilmiyorum hani benim çocukluk arkadaşım vardı Ömer’den bahsediyorum çok iyi anlaşırdık onunla”
“Evet hatırladım hayrola:
“Ömer bana evlenme teklif etti ben cevabını senin rızanı almadan vermek istemedim. Buraya da özellikle bu yüzden geldim, tabii benim halimi görmeni de istediğimden dolayı bir müddet burada kalmayı düşünüyorum.
Laf arasına girerek; “Ali ben çay demliyorum siz konuşun nasıl olsa Hümeyra daha burada dedim.” Ali merakla kardeşini dinliyordu. Biraz endişeli, kaygılı olduğunu gözlerinden okuyabiliyordum.
“Yasin abini aradın mı, yada o seni hiç aradı mı?” Hümeyra’nın bu sorunun üzerine verdiği cevap bizi şaşırttı.
“Ona çok kızgın, ve öfkeliydim sonra kanayan yaralarımı Ömer iyileştirdi. “Kendini kaybeden öfkeli bir insana asla ses duyuramazsın, kim bilir şu anda ne kadar üzgündür. Kaldı ki içkili bir insan söz konusu iken ve ömründe sana böyle davranmamışken” deyince şöyle bir düşündüm buna inzivaya çekilmek de denilebilir tabii. Günler günleri kovaladı, her gün işten gelince bana terapi yaptı.
“Nee terapi mi Ömer terapist mi?
“Evet abi öyleymiş aradan biraz zaman geçince bana söyledi. Ben her gün sohbet muhabbet ediyoruz, diyerek adlandırmıştım ama öyle değilmiş. Çok iyi anlaştığımızdan hiç şüphem yok. Neyse sonra Yasin abimi aradım benimle konuşamadı ağlaya ağlaya dinledi. Çok üzgündü ona Ömer'in söylediklerini söyledim, durumunu merak ettiğimi bir an önce iyileşmesini istediğimi, onu çok sevdiğimi söyledim. Buna çok sevindi zaman her şeyin ilacıymış bunu çok iyi anladım. Abimle sık sık konuştuk sohbet ettik. Beni en etkileyen cümlesi: “Yüreğimdeki kor gibi yanan ateşi sen söndürdün kardeşim beni kendime getirdin.” Diye konuşması oldu, şimdi çok iyi eski halinden eser yok abi. Farkındayım kaygılısın düşüncelisin lütfen önce kendin gör halini iki hafta sonra hastaneden taburcu olacağından haberin vardır elbette.”
“ Var olmasına varda kafam çok karışık Hümeyra biraz düşünmeye ihtiyacım var.”
“Hadi bakalım geç oldu, sabah ola hayrola. Hümeyra gel senin yerini yapalım rahat bir uyku çek kahvaltıyı hazırladığım da hepiniz sofrada olun” deyince Ali ve Hümeyra'nın yüzünde tebessüm var oldu. Sabah erkenden çok güzel bir sofra hazırladım ve anladım ki bir insan değişmek istiyorsa, hayatını yön vermeyi seçiyorsa her şey değişirmiş. Kocam bir nebze daha huzurluydu. Ancak kararlarını verirken daha emin olmak için hareket etmeyi düşündüğünü söyledi. Hümeyra kalktı elini yüzünü yıkayıp neşeli halde yanıma geldi.
-Yenge ne kadar güzel şeyler hazırlamışsın keşke beni de kaldırsaydın yardım ederdim
-Dur şimdilik misafirsin üç gün sonra ev sahibi diyerek sohbet ediyorduk. O sırada Ali “Günaydın maşallah ne kadar neşelisin bacım buna çok sevindim” diyerek yanımıza geldi.
-Artık eskisi gibi değil her şey abi bunu sen de göreceksin.
“İnşallah bacım” derken laf arasına girerek: “Hadi artık hazırladığım sofraya oturalım sohbeti orada devam edersiniz” dedim.
Hep beraber kahvaltımızı yaptık. Kocam eski halinde görünce çok sevinmiştim. İki hafta sonra Yasin taburcu olmuştu. Ali ve Hümeyra Yasin'in yanına gidip hep beraber eve geldiler anladığım kadarıyla üçü de çok mutluydu Yasin Hümeyra'nın Ömer'le olan münasebetini biliyormuş iki abi kendi aralarında konuşmak istediklerini, ondan sonra kararlarını açıklayacaklarını söylediler. Hümeyra çok heyecanlıydı ve beklemeye razıydı. İki gün sonra Hümeyra’ya kararlarını açıkladılar.
Söze önce Ali başladı: “Hümeyra evlilik büyük sorumluluk, senelerdir Ömer'i görmedik ama senin ve bizim için yaptıkları çok önemli” dedi.
Sonra sözü Yasin aldı: “İki insan bir hayatı paylaşacaksınız ve bu sorumluluğun altından kalkabileceğinize emin misiniz? En önemlisi senin onu sevdiğinden, emin olman onun da seni sevdiğinden emin olması. Sen bizim için çok değerlisin, anne ve babamızın bize emanetisin bacım. Şimdi söyle bakalım;” Ömer'i seviyor musun?” deyince Hümeyra'nın yanakları al al oldu. Belli ki çok heyecanlıydı.
-Evet abi Ömer'i seviyorum benim hayatıma çok şey kattı. Her zaman ki gibi arkadaşça sohbet ediyorduk, sonra her şey değişti.
-Peki o zaman bizim rızamız var dedi.
Hümeyra belli etmemeye çalışsa da çok sevinçli ve mutluydu. Kendi kendime hayat ne garip bir yandan hayat yaprakları hüzünle dökülürken, öte yandan mutluluk çiçekleri açtırabiliyormuş. Pencerede öylece uzaklara dalıp kalmıştım. Müezzin en hüzünlü makamda okumaya başlamıştı ikindi ezanını. Sokakta oyun oynayan çocukların afacan hallerini ve bahçedeki kiraz ağacının gövdesinde açan kiraz çiçeğini görebilmek ne güzeldi. Odamdaki kapalı çekmeceler gibi değildi hayat. Yeter ki pencerenden bakmasını bil. Doğru yolda ilerleyerek doğru seçim yapabilmek için pencerelerim hep açık bundan böyle.
Etiketler
Yazar Hakkında
Sena Alboğa
Yerel bir gazetede köşe yazarlığı yapıyorum birçok dergide yazılarım yayınlandı.
Yorumlar