Şiir

Günlerden Eylül

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 0
Günlerden Eylül

Dalından süzülür, sararmış yapraklar.

Uzanıveriyorlar usulca toprağın koynuna.

Bir bir gelir akla verilen sözler.

Birbirinden habersizdir hatıralar.

Günlerden eylül.


Özlüyorum sanki kalabalıklarda yürümeyi.

Terk ediyor göçmen kuşlar seni, beni, bizi.

Mahşerdeki annenin evladını terk ettiği gibi.

Gurbetten gurbete kanat çırpıyorlar ağır ağır.

Günlerden eylül.

 

Bir yaş daha yaşlanıyorum sanki.

Adımlarımı sayıyorum uzunca bir yolda.

Her bastığımda gıcırdıyor hatıralar.

Her yerden uçuşuyor sararmış yapraklar.

Zaman tükeniyor düşen her yaprakta.

Günlerden eylül.


Buralardan gidiyorum sanki.

Ağaçlar yapraklardan arınmış.

Hafiften bir rüzgar esiyor,

Ve dansa kaldırıyor yerde usulca yatan sararmış yaprakları.

Eşlik ediyor sanki boynumdaki atkım,

Saç tellerim, eteğim ve kirpiklerim.

Günlerden eylül.


Gidiyorum.

Üzerimde bir avuç toprak.

Toprağın üstünde bir taş.

Taşın üzerinde kısa bir yazı "Hüvel Baki"

Günlerden eylül.

Etiketler
efendi Dergi şiir edebiyat Eylül Yaprak şuara Aşk Hüvel Baki

Yazar Hakkında

Şuara Karaosmanoğlu

Garip bir yolcu.

Yorumlar

  • 0 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap