Şiir

Gidiyorum Kalbime Sarılmaya

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 10
Gidiyorum Kalbime Sarılmaya

Bir şehrin şegâfından sızıyor zaman
Gönlümün kırıklarından sızan kan ile kızıla dönüyor gök kubbe.
İnsan susuyor da ah-u zara,
yedi kat sema kan ağlıyordu.

Bir his daha kayıp gidiyordu avuçlarımdan
Bulanık lekeler halinde, pervasızca.. 

Bir hüzün kasırgası kopmuş gidiyor kalbimin mahzeninde.
Gökyüzü kararıyor göğüs kafesimde...
Şimdi içim geceden daha zifiri.

Sızmıyor kirpik uçlarımdan umut ışığı.
Sızlıyor kalbim,
Sızıyor acı tebessüm...

Bir kervan kuruluyor gönlümün orta yerine,
gam dolu bir kervan.
Görmezden gelemiyorum ama gidiyorum.
Gidiyorum kalbime sarılmaya,
belki biraz dizimde uyutmaya...

Her hüzün başlangıca varır.
Gökyüzün kararır, çiçekler başını eğer
Ve her gidiş bir kuş indirir semadan.

Etiketler
Kalp Şegaf şehir Gam Kervan Kirpik Umut sarılmak sema gökyüzü Göğüs Kafesi Hissetmek Hüzün Kuş

Yazar Hakkında

Hatice Tuğba Berk

Okur, yazar.

Yorumlar

  • 10 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap