Elveda Sosyal Küresel Bataklık

Bu çağrımı; 150 yıldır sistematik olarak önce ekonomik, ardından askeri, ardından tıbbi ve gıdasal, ardından inançsal, ardından toplumsal ve son 40 yıldır da özellikle bir gayretle manevi ve fikir olarak çökertilmeye, sindirilmeye, yok edilmeye çalışılan kimliğime yazıyorum.

Ey kul! Allah seni temiz olarak yarattı sen kirli yerlerde gezemezsin. Eteklerine çamur bulaşır da, Hakk’ın o gül kokulu katında yüzün kızarır.

Bu kadar iyimser olup nefsimi ferahlattığıma göre kendimi yargılayabilirim. Ben binlerce yıldır her gelenin damarlarını koparıp iplik iplik ederek, ilmek ilmek işlediği medeniyet halısının üzerinde duran bir günahkarım. Allah’ım beni affet. Günahlar sadece ülkemde, şehirlerimde, caddelerimde, sokaklarımda dolaşmıyor artık. Günahlar parmaklarımın ucunda. Her türlü haram, fitne, musibet çok yakın bana. 20 küsür yıl önce gözlerimi açtığım dünya asr-ı saadetten çok uzaktı. Kulağıma ezan okudular. İsmimi habibinin adı olan Mehmet koydular. Sonra her şey çok değişti. Beni senin dininden uzaklaştırmak istedi herkes. Önce dediler senin atan vatan hainiydi. Sonra dediler şeriat kötüdür biraz aklını kullan. Kandık, uyuduk, uyuşturulduk.

Vaah! Yandık ki ne yandık…

Kafalarımız eridi gitti. Binlerce yıldır herkesin göz yaşıyla oluşturduğu ve en son bizde toplanması gereken ‘ŞUUR’ kül oldu gitti. Biz bilmiyoruz ne kaybettiğimizi. Aranıyoruz ama ne kaybettiğimizi bilmeden.

Ben söyleyeyim biz Allah’ı kaybettik. Nasıl ki kendilerine Tevrat verilenler kaybettiyse. Nasıl ki kendilerine incil verilenler kaybettiyse. Ki onlara doğru yolu gösterici Musa (as), İsa (as) ve nebiler nebisi Muhammed (sav) gönderilmişti. Biz de kaybettik Allah’ı. Ancak ne acı ki son peygamber geldi, geçti, bize daha rehber yok.

Vah ki ne vah!

Kaybettik neyi kaybettiğimizi bilmiyoruz. Bir sosyal furya almış başını gitmiş. Herkes alim, herkes hoca, herkes kahraman, herkes her şeyi biliyor. Ben bilmem lakin Allah her şeyi biliyor ya çok azdık çok şımardık. Allah’ın gazabından yine Allah’a sığınırım.

Edebiyat, edebiyat, edebiyat…  Artık icraat yapmak lazım. Beynimi gereksiz, boş, anlamsız ve yalan şeylerle dolduran beni haramların günahların içine atan sosyal medyadan uzaklaşıyorum.

Ve teklif ediyorum: Bir kampanya başlatalım kapatalım bu illet hesapları. Ki belki benim müslüman kardeşime yapılan hakaretleri görmem. Ki belki müslümanlara yapılan zulümleri film izliyormuşçasına izleyip asimile olmam. Ki belki zulmü işleyen köpekler benden bir lira daha az kazanırlar. Ki belki Allah kötülüğe yardım etmediğimden dolayı beni affeder.

Gelin şu illetten kurtaralım kendimizi de bir nesil yetiştirmeye çalışalım.

Son günlerde içimiz öyle bir yandı ki inşallah küfrü de yakacağız.

Allah’ın selamı ve rahmeti üzerimize olsun.