Edebiyat Şiir

Dost Ey!

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 0
Dost Ey!

Gönlü güzel ey!
Bu şehirdeki ilk hüznümün
İlk şahidi ey!
Bu hüzün perde perde pareli bende.
Dost!
Bir dağ heybeti var sende.
Sinemi bir sıcak ağrıyla
Yasladım eteğine.
Manzarasızdım, kaldırdım kafamı göğe.
Günle güneşin yarışını,
Tanda hilalin dalışını izlerken soluksuzdum.
Sadakati  baki, çölde isem saki
Soluğu muhabbete eş ey!
Sığ sularda huzur buluşumuz,
Yeşille yeşil, maviyle mavi oluşumuz,
Umudun ta kendisi değil de ne?
Neydi insanı insana bunca sevdiren?
Bir  türkü tutturduk içimizden,
‘’Arifler keşfeder ya dost! Sır imiş meğer…’’

Etiketler
Hüzün Dost sığ baki sadakati perde türkü

Yazar Hakkında

Zeynep Sakallıoğlu

-'solmasına razı olmayacağım çiçekleri sularcasına; daim bir his ile, içimden geldiği gibi,öylece'

Yorumlar

  • 0 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap