Çanakkale Şehidinden Mektup Var!
- Kemal Ağca
- 28 Mar 2021 - 13:18
- 3 dk okuma süresi
- -
- 3
Değerli okurlarımız,
İki hafta önce bana çevirisinde yardımcı olmam için Osmanlıca Türkçesiyle yazılmış bir metin iletilmişti. Metin el yazması ve bazı yerleri bazı nedenlerle ya silinmiş yahut tahrip olmuş. Sonradan öğrendik ki bu metin (ben tarayıcıdan alınmış bir fotoğraf ile çevriyi yapıyordum) Çanakkale savaşında şehit olan bir kahraman Mehmed'imize ait. Muhterem şehidin bu mektubu, evlenme arifesinde olduğu nişanlısına yazmış olduğunu öğrendik. Mektubun ulaşmasının ardından neler yaşandı, bir karşı cevap mektubu yazılıp yollanmış mıdır bilemiyoruz. Lakin muhterem şehidin neredeyse bir asır sonrasına adeta bir ders niteliğindeki bu mektubunu tamamen okuduğumuzda göz yaşlarımızı tutamadık. Günümüz Türkçesine çevirdiğimizde ise yine o hüzün ve onur karışımı dalgalar ruhumuzu sardı. Bununla beraber mektubun sonundaki bir kıtalık şiir de aziz şehidimize ait olup, yine harika bir anlam ihtiva etmekte olduğunu görmekteyiz.
Mektubun sahibi olan hanım kardeşimizden bunu yayınlamak üzere izin istedik. İsim ve sair kişisel bilgilerin saklı tutulması şartı ile izin verdi sağolsun. Bu değerli ve aziz hatıranın günümüzde bir daha nefes almasına vesile olduğum için, bu aziz hatıranın ihtiva ettiği o ruha şahit olduğum için son derece mutluyum. Allah okuyanların istifadesine vesile kılsın.
“Sevdiğim,
Rabbimin lütuf ve keremiyle halen aldığım soluk ile ve tutan elim ile ve gören gözüm ile sana ahvalimden haber vermekle sürûra ermekteyim. Anamın, babamın, gardaşımın hasretinden senin hasretin gayr-i mahaldir. Sana istikbalin umut ile haberini vermek dilerdim lakin halimiz pek çetindir. Eratın ve asakir-i umumiyenin tek gayesi düşmanın tecavüzüne siper-i vücut olmaktır. Elbette pek mutlu ve umutlu haberler vermek maalesef pek mümkün değil. Şu halde sana bazı diyeceklerim ve istirhamım olacak.
Sevdiğim,
Elbette ki gönlümde efrâd-ı ailemden sonra senden başka bir fani yoktur. Müstakbel yuvamızın ve ümid ettiğimiz hayırlı neslin vesilesi olarak senden gayrısını ne umdum ne de diledim. Eğer ki bana dersen, benden başka fani yoksa gönlünde, ya bu toprak nicedir?
Sevdiğim,
Topraktan olan bizler gibi bu toprak da elbette fanidir. Bu da her fani mülk gibi kıyamete kadar elden ele icar olur. Lakin bu toprakta bir ruh vardır ki ona can fedadır. O ruh ki bizi biz yapar, yurdumuzu kaim, neslimizi daim ve dinimizi kavi kılar. Bu toprakta nefes alacak olan her bir salih ve salihanın ihtimali için dahi canlar fedaya şayandır. Her bir mazlumun adalet ve istiklal ile hayatına vesile olmak yine bu fedakarlığa şayandır. Bu ahvalden gayrı mertebelerin en yücesine, yâr-i ebediye, şehadet makamına ermek için dahi bu cefaya razı olunur.
Eğer bana dersen ki madem benden başka fani yâr yoktur gönlünde, o uğruna can verdiğin bayrak da fani değil midir?
Sevdiğim,
Fani olan bayrağın nakşolunduğu çaputtur. Lakin o çaput öyle bir metadır ki muhteviyatı iplik ve kumaşlardan daha fazlasıdır. Onun her nakışında, kumaşının her düğümünde ve dokumasının her katında bir hayat vardır. Bu hayat ki onun gölgesinde nefes alacak olanların cümle adalet, sulh ve huzurunu ihtiva eder. Onun gölgesi altında ne bir kimse bir kimseye zulmedebilir ne de bir mazlum var olsa ol mazlum hakkından mahrum olur. Vel hasıl bu ruha sahip olan çaput, muhteviyatı vechiyle fani değildir. Zira ebedi olan Allah'ın bir emriyle canları feda etmeye layıktır. O emir de îlâ-i kelimetullahın bekası için cidale rızadır. Şu halde bu baki ruh taşıyan fani çaput artık bayrak olmaktadır.
Eğer bana dersen ki benden başka fani yâr yoktur gönlünde, ya bu seni bekleyen yâri kimlere bırakıp da gitmektesin?
Sevdiğim,
Elbette ki fani olan senin şu giyindiğin pak tenindir. Lakin o tenin içinde bir ruh vardır ki bu ruh benim gönlümü verdiğim, istikbalimi inşa etmek dilediğim sebeptir. Eğer ki bu ruh-u güzin, bu hilkat-i şahane nice hayırlı ve imanlı nesil yetiştirmeye namzeddir, nice mazlum ve mahkum ve mahzun kimseye bir el uzatacak ve nice çorak ve kurak iklime can olacaksın. Seninle istikbale yürümenin sürûru değil de varsın senin istikbalin için can vermenin onuru bana kalsın. Zira bu onuru biz göğüslemezsek istikbalde ne bir nesil ne de bir hayat inşa etmeye sebep kalır. İşte bu zahirde fani, batında baki olan şeyler ve zikredemediğim nice şeyler için can vermeye layık değil midir?”
“...Bir vazife yok mudur uğruna canlar feda
Bir yâr-ı fani dahi kabul eder hicranı
Bu hicran-ı zahir ki vuslata merhaledir...”
Etiketler
Yazar Hakkında
Kemal Ağca
Mezar taşıma, "hep yazdı ama yazar olamadı..." yazın
Yorumlar