Bunca Gürültülü Bir Zamanda Yolumu Gösteren Pusulam: Sabitlerim
- Esra Çakan
- 2 Mar 2019 - 13:34
- 2 dk okuma süresi
- -
- 0
Çağa ayak uydurmak bir tercihtir benim için. Canım isterse tercih ederim, zorunlu istikamet değil. Canım istemezse seve seve geride kalıp çağı oradan izleyebilirim. Bundan hiç rahatsızlık duymam. Neye göre yaparım bu tercihi peki? Sabitlerime göre.
Ben; olmak istediğim, olmam gerektiğine inandığım şey iken çağın oluşturulmuş kaidelerine birebir oturmuyorsam “o zaman kesin ben de sorun vardır” otomatiğine çok nadir düşerim bu yüzden.
Ortada sorun var mıdır gerçekten önce ona bakarım. Belki bu uyumsuz hâl sorun değil sadece bir var oluş şeklidir. Sorun varsa, o zaman da çözümü direk ‘ben’i değiştirip çağın kaidelerine uygun hale getirmekte aramam. Bu, temelimi sarsacak mı diye bakarım. Belki ben çağa değil de çağın koyduğu kuralın çizgisi bana uymuyordur? Benim seçtiğim yola uymuyordur. Belki ben bir sonraki sapaktan sapmayacağımdır, o sapağın çıkaracağı yere gitmeyeceğimdir de bu uyumsuz görünüş ondan sebeptir.
Değişim…
Farklılık…
Yeni şeyler…
Farklı bakış açıları edinmek…
Gelişmek…
Algının merak ayarlarının sürekli açık olması…
Bütün bunlar bana uyar. Zamanın sunduklarını her daim birinci ölçüt saymak ise hiç bana uygun değil. (Buradaki ‘her daim’ altı çizili olarak görülmelidir)
Belli sabit değişmezlerim var. Bunca meraklı ve dahil olmadığı şeyi; kaçırılmış bir şey gibi görme zaafına sahip bir bünye için kolay oluşmayan şeyler. ‘Eminim’ deyişleri, ‘bu böyledir’ deyişleri, ‘bu kesin kötüdür/ kesin iyidir’ deyişleri; ‘aslında bazı istisnaları olabilir tabi’ , ‘aslında bir de bu açıdan bakmak lazım’ deyişlerinin yanında cılız kalan bir bünye için ciddi ciddi korunması gereken şeyler bunlar. O nedenle sabitler. Bu nedenle onlar çağa ayak uyduruyor mu uydurmuyor mu diye bakmam, onları eksiltmek veya arttırmak için mıncıklamam. Onlar benim baştan kabul ettiğim ve Allah nasip ederse ölene dek de içimde olmasını istediğim, içinde olmak istediğim temel şeyler. Çoğu; çerçevelerinden çıktığım, aykırı dolaştığım, saptığım, inatlaştığım… zamanlarda içimde oluşan radyasyonun bana “Esra geri dönmelisin ve direnmelisin!” deyişleri ile sabitlenmiş şeyler.
Bundan sebep bir konu hakkında konuşurken, bir meseleyi tartışırken, bir şeye kötü veya iyi, gerekli veya gereksiz, faydalı/ faydasız ya da zararlı derken ‘neye göre kime göre’ dememe pek lüzum kalmaz.
Ne demek istiyorum? Koyulan ölçüt önemli demek istiyorum. Hayatta durduğumuz yerin temeline koyarız çünkü bunu. O ölçüt ne? Bu sorunun cevabı bütün ‘neye göre kime göre’ sorularını istirahate kavuşturabilir. Bende çok işe yarıyor.
Kafam yine karışıyor. Yine kararsız kaldığım oluyor. Fakat temel ölçütü baştan belirlemek bir nevi pusula görevi görüyor. Pusula sahibi olmak pusulasız olmaktan her şekilde daha iyidir.
Etiketler
Yazar Hakkında
Esra Çakan
Laf söyleyen balkabağı
Yorumlar