Şiir

Bir Kaç Acı Kelam

  • 1 dk okuma süresi
  • -
  • 0
Bir Kaç Acı Kelam

Kaybettim tüm güzelliğimi.

Saçtığım mutluluk,

Yaydığım koku,

Hepsi ziyan oldu.

 

Farkedilmedi yaydığım enerji.

Hep ezildim, horlandım.

Sevemedim kimseyi

Ya da, sevdirmedi kimse kendini.

Boşluktayım kayıp ve yalnız.

 

Kirletilmiş bedenlerden uzakta,

Kiralık fikirlerden kaçak,

Katı kalplerden ırak.

Bir benlik oluşturdum

Sessiz ve yalnız.

 

Oysa bir dünya sığdırmıştım içime.

Öyle bir dünya ki;

Nefes alan mutlu çocuklar,

İlelebet sevinçli anneler,

Öldürülmeyen kadınlar

Ve sömürülmeyen ülkeler vardı.

 

Uyuyordu herkes farkına varmadan güllerin.

Kokusu cihanı sarmış ama duyulmuyordu,

Seviyordu herkes ama kaçıyordu.

Çünkü korkuyordu herkes sevgiden, değerlenmekten.

 

Hepsi yalan!

Sevgi de, Aşk da

Tek gerçek korkuydu herşeyden ve herkesten.

Oysa söylenmişti zaten,

Ölümden öte köy yok diye.

Sahi ne demdir bu?

 

Tarumar olduk korkularımızdan,

Yasaklanmıştı sevgi.

Ne anlamı vardı sevgisiz hayatın?

Nefes alıp vermekten başka.

Onu da başaramadık zaten, hep çocukken öldürüldük.

 

Hasılı;

Gül koklamayı öğrenmişken henüz, çocukken.

Canice katledildi hem bedenimiz hep duygularımız.

Yaydığımız koku farkedilmedi!

Saçtığımız mutluluk umursanmadı.

Tüm güzelliğimiz ziyan oldu!

Kazanç kayboldu, mahkumdu kaybolmaya.

Hep hiçe sayıldı masum varlığımız!

Sanki tek amaç kaybolan kazançlarıydı.

 

Hasılı, uzun anlatılamayacak kadar uzun,

Dinleyemeyeceğiniz kadar ağır.

Ziyan oldu güller,

Güller çocuk elleri,

Güller Anne kokusu,

Güller katledilmiş kadınlar,

Güller henüz gelmemiş gelecekler.

 

Ağlar;

Ağlar durmadan hem de hiç durmadan.

Ağlatır;

Ağlatır tanındıkça insanoğlu.

Sessiz ve yalnız kalırsın.

Bir köşede sessizce ağlarsın...!

 

Cansız ufacık eller.

Cansız anneler,

Cansız kadınlar,

Ölü insanlar.

Ve liderler!

Ve hep kaybolmaya mahkum kazançlar.

 

Özü basit aslında,

Sevgi ve güller.

Ve hiç tadılmamış hoşgörü.

 

Öğrenilse aslında

Daha güzel olur dünya.

Limon ağaçları kurumaz,

Zarar girmez çocuklar henüz yeni başlamışken kokmaya.

Hayvanlar ağlamaz,

İnsanlar kırmaz,

Ve yaşanmaz her an pişmanlıklar.

 

Sevgi

Sevgi

Sevgi

Ve her zaman karşılıksız sevgi...

 

Vesselam...

Etiketler
çocuk Kadın Anne Cinayet Savaş Politika Din Mazlum kimyasal ABD Suriye Türkiye Soykırım ölüm gül Diken kadınaşiddet

Yazar Hakkında

Turgut Hangül

Okur, Yaşar, Yazar

Yorumlar

  • 0 Yorum
Ziyaretçi olarak yorum yapıyorsun, dilersen Giriş yap