Bekliyorum
- Şuara Karaosmanoğlu
- 14 May 2016 - 19:03
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Ne zaman Seni yazmak istesem
Susar dudaklar, söner ışıklar.
Gece sessiz, ay karanlık
Hava bir soğuk sensiz.
Hava soğuk diyorum
Çünkü Sen yoksun
Ve ben üşüyorum, sensiz
Güneşe sarılıyorum, o da soğuk
Buraları aydınlatmaz oldu güneş
Çünkü Sen yoksun
Büründü aydınlıklar karanlıklara,
Göründü zalimler mazlumlara.
Mekke gibi yetim Medine gibi öksüzüm
Çünkü Sen yoksun,
Kudüs gibi gözü yaşlı
Filistin gibi eli taşlıyım
Sadece bir kağıt ve bir kalem
Onlarda sensiz, sessiz ve çaresiz
Çünkü kağıt da, kalemde;
Haya ederler Seni yazmaya,
Utanırlar.
İşte ben de Seni kalemlerle,
Kağıtlara değil.
Aşkımla yüreğime yazdım EFENDİM…
Yüreğim o da çok utanır adını duyunca,
Titrer Seni anınca, üşür.
Üşür ama soğuktan değil, hasretinden.
Hasretin kor gibi düşer sineme EFENDİM…
Gel EFENDİM, Sen gelirsen,
Düşer zalimler zindana,
Çıkar mazlumlar aydınlığa.
Gel EFENDİM, Sen gelirsen,
Mekke olur Medine.
Gel EFENDİM, Sen gelirsen,
Diner Kudüs’ün gözyaşları!
Güle döner Filistin’in taşları.
Gel EFENDİM, Sen gelirsen,
Yüreğim ısınır, hasretim söner, karanlıklar biter.
EFENDİM, bekliyorum…
Etiketler
Yazar Hakkında
Şuara Karaosmanoğlu
Garip bir yolcu.
Yorumlar