Bahar Solukları

Şehrin ücra bir köşesinde şiir kokan yüreği ile bir adam... 
Alaca kırlangıçlar yuva kurma telaşında.
Gölgeler büyüyerek yok oluyordu.
Ve içinde bir sancı dalgalı başaklar gibi..
Ezan çiçekleri gibi müstesna bir tınıyı bekliyordu. 
Birikmiş cümleler içinde ve bir atlı onları kovalıyordu.
Hasret türkülerinden kaçan masum sevişler. 
On yedisinde bir kızın devleşmiştir yüreği
Hasret, yokuşlarına sağanak sağanak yağıyordu. 
Birden bir rüzgar esiyor ve hayal meyal ne varsa dağılıyordu. 
Kırık bir dalın yapraklarını andıran buruşmuş eller,
Hırslı bir kısrağın yelesini okşuyordu.
Şehrin akşamını tatlı bir yamaçtan izliyordu elleri cebinde bir adam 
Akşam iğde kokulu, akşam hüzün dokulu...
Miskin bir devi uyandırıyor nefesiyle. 
Hüznün başkent olduğu ülkeyi fethe koyuluyor dolu dizgin cümlelerle. 
En zayıf yerinden vurmalıydı hüznü ve bir otu dahi incitmemeliydi. 
Edeple ve hürmetle geçmeliydi çamurlu yollarından
Ve kırmamalıydı meyveye duran dalları. 
Zehri keskin olsa da tadı acı olsa da 
Bir fethin nezaketi ülkeyi ikna eder. 
Nefsin galibiyeti ise her şeyi berbat eder.
Bir taşı incitmek bile suçtur gönlün imarında. 
Merhamet kol gezmeli şairin damarlarında. 
Cüzzam olmuş yeni yetme fikirleri,
Başa taç eden soytarılar kral gibi karşılanırken
Karanfiller büyüten bir nefes,
Kafeslerinde tutsak kuşları özgürlüğe uçuracak.  
Öldürücü bakışlarla bakacak evvela ümitsizlik.
"Vazgeç" diyecek ve yarım yamalak lehçesiyle,
Sana isyan kokan ikramlarda bulunacak
Kokusu hoş olsa da bil ki haramdır.
Has bir kul buna boyun eğmemeli zinhar günahtır...
Vaz geçen ümitsizlik olacak, susacak. ve sessizce rehin alınacak. 
Her sokağın başında bir engel olacak
Her engel fethe ulaştıran bir pervanedir aslında. 
Her engel seni görür görmez hizmetkârın olacak.
Gün ışığına hasret kuzey çiçekleri acele edecek açmaya.
Kül rengi bulutlardan arınmış olacak gök.
İhtiyar bir sarhoşun tövbesi yankılanacak
Güney yamaçlarında
Ve secdesi kadar uzun olacak bahar solukları...