Ay Yıldızlı Al Anka Kuşu

Sen, “Anka kuşu”sun Türkiye’m ,

Sen Kaf dağı’nın ardındaki mucizesin,

Gökyüzünden İlahî bir emirle, İslam’ın emrindesin.

Kalmamış halkın: Bedir Arslanları’nın gölgesinde,

Siper etmiş gövdesini: hayasız akına,

Eğmemiş boynunu ve eğmeyecek gelecekte.

Sayısız destan bırakmış ve bırakacak,

Geçtiği yerlere adalet fısıldamış, fısıldayacak.

Gâvur bile hoşgörüsüne özlem duymuş, duyacak.

Nil’den Dicle’ye Sakarya’dan Fırat’a.

Hayır, hayır! Yetmez bu kutlu davaya…

Bir kutlu davadır bu: şânı gökyüzüne mühür olmuş!!

Bir Hilal ki, en karanlık geceye aydınlık olmuş.

Açık bir sırsın sen!

Aydınlığının düştüğü her yere: bir gün İslam’ın geleceğini haber veren…

Eyy! şânını imandan alan Millet,

Eyy! şânı “Tevhidi’ kurtaran Millet,

‘Allah onları, onlar Allah’ı çok sever.’ övgüsüne en layık Ümmet,

Ruhunu Bedir’den , cesaretini Hz. Hamza’dan, davasını Hz.Muhammed’den (sav) miras alan, yüce millet:

Sen, ne Attila’dan aldığın kırbacı verirsin zalimlerin eline,

Ne de Hilal’i düşürürsün yere…

İlelebet dalgalansın İslam’ın şânı,

Süzülsün gökyüzünde.

Bıraksın dünyanın her köşesine mührünü,

Umut olsun mazlumlara… zalimlereyse kırbaç!

Yüce tarihimiz: iman dolu bir yürek, bir kişiden çoktur der,

Top, tüfek, tank çok olsa da haçlıların elinde, -kemmiyeten- onlardan çok olmuşuzdur her dâim, -keyfiyyeten-

Üfleyerek söndürmeye çalıştıkları güneşin: parçaları oldukça yüreğimizde:

Söz! Düşmeyecek asla: bu sancak yere..