Ay Dolanıyor
- Kübra Bozkurt
- 24 Kas 2019 - 14:07
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Gecenin kıvrımında ay dolanıyor
Önüm yolsuz, yöremi ray dolanıyor
Tepemden göklere bir vay dolanıyor
Geçmez mevsimler yıllar, ay dolanıyor.
Oturup kalmışım, bağ yok bahçe yok
Kaldırım taşından başka mekan yok
Gözüm yıldızlarda, göklerde yok yok
Nere baksam suret-i Hayy dolanıyor.
Yer belli varılacak, yol belli değil
Toprak örtmüş her yanı iz belli değil
Raylara uzanacak düz belli değil
Ufukta deli fişek tay dolanıyor.
Atmadığım adımın hesabı çok zor
Geçmişin gölgesinden kaçabilmek zor
İçim dar bana, göğe sığabilmek zor
Kafamın içinde uzay dolanıyor.
Ömür diye gittiğim birkaç gün imiş
Yıllarca beklediğim dönemez imiş
Baharlar tutsak yazlar kilitli imiş
Kapımda silahlı alay dolanıyor.
Böyledir söylenmemiş sözün diyeti
Sıra sıra dizdirir kıtayı beyti
Şu acize bu kelâm çok bile, yetti
Her harfte bir başka olay dolanıyor.
Yorumlar