Fikir Düşünce
Şiir
avare
şiir
Avare
- Kübra Bozkurt
- 21 May 2017 - 11:01
- 1 dk okuma süresi
- -
- 0
Bu gece bir garip, sanki ay yarım.
Bu gün, değişik; güneş çeyrek mısra.
Doğuyor, aylardır sancılandığım,
Çıkıyor alevden, düşüyor nura.
Sevda denen yolda kalmış bir deli.
Sevdalanmaksa, elindeki ipi.
Kâh dolar boynuna, kâh boğar kalbi.
Gider malum sona dura otura.
Düşmüşsem de yine dert benim derdim.
Kolye gibi güzel boynumda ipim.
İşte, deli denene avareyim,
Dönmem eylese de bahtımı kara.
Bana susmak düşer her seferinde.
Susmak, susamak aşkın selinde…
Malumun oysa: can evim elinde,
Tek söz yetmez mi, ölüm kararıma?
İçim hep doluyor, taşamıyorum.
Nefes aldım ama yaşamıyorum.
Takatim kalmadı koşamıyorum.
İstesem de bu derdin peşi sıra.
Yakın mıyız söyle bilinen sona?
Müjdesi verilen büyük vuslata?
Doldu yarım ay, tamamlandı mısra.
Vardık işte, ağır aksak huzura.
Yorumlar