Anlık Nefessizliktir Özlemek
- Sultan Aras
- 23 Ara 2017 - 10:17
- 2 dk okuma süresi
- -
- 0
Özlemek denen duygu, özlem denen olgu. Ne menem bir şey, ne katnem his yığını. Duygusu ah ettiren zaman olgusu; geçmişe dayalı, dönülmez, ulaşılmaz.
Bazen bir gözü, bazen bir sözü, bazen bir kokuyu, bazen bir duyguyu, bazen öyle ki bir oyunu. Hatırına vurmayagörsün zatları. Düşüncende beyni dondurur, bakışında gözü, halinde tavrını, dilindeki sözü.
Bir oyun düşüyor yadıma; köydeki evimizin üst kısmında bir komşu evinde, yaşımı tam çıkaramadığım bir zaman diliminde, kapının önündeki ağaç parçaları ile kendimize ev, tabak, kaşık, ocak, bardak yaptığımız evcilik oyunu. Oyun hep bilindik de malzemenin en doğal hali hoşuma gidiyor. Sonra buram buram kokular geliyor genzime. Özellikle rahmet sonrası, toprağı hissettiriyor. Hep betondan ibaret olmadığını hatırlıyorum dünyanın, daha bir mutlu oluyorum.
Bir söz duyuyor kulakların, bir şarkıda, bir türküde, bazen iki dudak arasında. “Evet!” diyorsun, evet. Bir yerde, yine bir geçmiş anda duymuştum bunu; güzel yerden duymuştum, güzel duymuştum. Hayal kurmuştum üzerine, üzerine kim bilir, sevda okumuştum.
Bir duyguya özlem duyuyorsun bir an, adına belki aşk, belki sevgi, belki başka isimle adlandırılan. Uzun oldu uğramayalı. “Biri seslenir mi?” diye kulak kabartıyorsun da “Hiç niyeti yok.” diye söndürüp ışıkları tekrar uykuya dalıyorsun.
Sonra bir göz değiyor gözüne, kapatıyorsun. Hiç gitmesin bakışları senden diye. Hep öyle kalsın sana bakar halde, hep öyle kalsın kalbine değer halde, hep öyle kalsın bize güler halde, hep öyle kalsın sende yanar halde. Ama hep öyle kalsın. Üzerine ört göz kapaklarını, silinmesin.
Muhabbeti özlüyorsun bazen, yalnızlık Allah’a mahsus hükmüyle birini geçirip aklından, çayı hazır ettirip kapısına dayandığın dostlar diliyorsun ömrüne. Kızsa da söylense de görmeyince özlediğin, gelmese de gittiğin ya da bir nefesle eşiğine dayanan dostlar. Ne giydiğini bırakıp ne söylediğini önemseyen, sustuğunu duyan dostlar.
Bir anı geliyor geçmişte kalan, bir kaç ucuz kitap almak için aradığımız, bulduğumuzda her defasında kapısından geçtiğimiz halde göremedigimizi anlamadığımız üstelik. Bir kitap bile alamadan dükkandan boş çıktığımız anılar. Ayakların yorgunluğu başı ağrıtsa da, yad ettikçe tebessüm ettiren anılar. Güzel şeyler…
Yorumlar